آقای رئیس بی حرمتی به بازنشستگان را جبران کنید!

سازمان برنامه و بودجه
اقتصاد برتر

احمد خادم المله مدیر مسئول-طی دو ماه گذشته قانون منع بکارگیری بازنشستگان با سر و صدای زیادی اجرا شد و شمار قابل توجهی از مدیران با سابقه کشور از دولت کناره گیری کردند و به خیل بازنشستگان کشور پیوستند .

تهران- اقتصاد برتر- ۱۰ مهر ۹۷

در حاشیه این رویداد مهم و بجا موضوعاتی اتفاق افتاد که مرور بر آنها می تواند برای آینده کشور و مدیران کنونی درس آموز باشد تا در آینده از رویداد های این چنین بهره بیشتر بگیریم.

اهمیت سرمایه انسانی در موفقیت دولت ها و کشورهای در حال توسعه بر کسی پوشیده نیست و در این فرصت قصد پرداختن به آن را ندارم. موضوع چرخش مدیران نیز در اکثر کشورهای پیشرفته جهان امری متداول است و همه کشور ها برای حداکثر بهره گیری از توان سرمایه انسانی با تجربه خود، برنامه و نقشه راه ویژه ای دارند که بر اساس آن عمل می کنند. در ایران متاسفانه چنین برنامه ای تعریف نشده و اگر هم وجود داشته باشد به دلایل عدیده خصوصا فقدان علم استفاده از سرمایه انسانی، سیاست زدگی دولت ها و فقدان فرهنگ کاری،اجرایی  نمی شود و نیروی انسانی به تناسب وابستگی هایی که به جناح حاکم در کشور دارد گاه ۴۰ تا ۵۰ سال در سیستم اداری کار می کند و حتی پس از بازنشستگی هم به اشکال مختلف دوباره به کار باز می گردد و نیروهایی هم هستند که در مرز ۲۰ تا ۲۵ سالگی بازنشست شده و از گردونه کاری نظام اداری خارج می شوند.

به همین دلیل در ایران طی ۴ دهه گذشته برای نخستین بار قانون منع بکارگیری بازنشستگان تصویب و اجرا شد بدون این که در اجرای قانون توجهی به تبعات اجرای آن شده باشد که از وظایف اصلی معاونت توسعه منابع انسانی و پشتیبانی سازمان برنامه و بودجه در ریاست جمهوری است. از جمله مشکلات اجرای قانون این بود که هیچ نهاد و مقام مسئولی آمار دقیقی از میزان بازنشستگان شاغل در دستگاه های اجرایی کشور ارائه نکرد و آمار ها کاملا ضد و نقیض و غیر موثق بود . حتی اکنون که بازنشستگان از سیستم خارج شده اند نیز معاونت توسعه منابع انسانی سازمان برنامه و بودجه نتوانسته آمار دقیقی از بازنشستگانی که از سیستم خارج شده اند ارائه کند. آگر آمار تایید نشده ۱۷۰۰ تا ۲۵۰۰ بازنشسته که در رسانه های همگانی اعلام شده را ملاک قرار دهیم، در بین این افراد نیروهای فرهیخته ، عالم ، مجرب و متخصص فراوانی وجود داشت که با خروج آنان از سیستم متاسفانه دولت و نظام از ظرفیت بالای این افراد محروم شدند.

در اکثر دولت ها در کشورهای پیشرفته چرخش مدیریت وجود دارد اما تفاوت آن با ایران در این است که در کشورهای پیشرفته افراد متخصص و اندیشمندی که بازنشست شده و از سیستم اداری خارج می شوند بدون برنامه در جامعه رها نمی شوند و دولت طی فرآیندی از آنان در کانون های مختلف فکری ، نظیر بنیاد های مطالعاتی ، اتاق های فکر ، مراکز تحقیق و پژوهش، آموزش و یا سایر نهاد های دیگر استفاده می کند تا در کنار افراد با تجربه و متخصص نیروهای جدیدی را برای سیستم پرورش دهند اما در ایران معلوم نیست جمعیت قابل توجه و ارزشمند بازنشستگان که در کوره حوادث عجیب و غریب  ایران طی ۴ دهه گذشته آبدیده شده اند پس از خروج از سیستم، دانش ، تجربه و تخصص خود را در کجا بکار خواهند بست؛ به عبارت بهتر مدیریت دانشی در کشور وجود ندارد که تجارب و تخصص آنان را برای استفاده آیندگان ثبت و ضبط کند! نکته دیگر  اینکه در اجرای این قانون جریان خاصی در کشور آنچنان فضای مسمومی را علیه بازنشستگان ایجاد کرد که گویی این سرمایه انسانی ارزشمند کشور ، افرادی فرصت طلب و سوء استفاده کن بوده اند که با تصویب این قانون بایستی به فوریت از سیستم اداری نظام به بدترین شیوه اخراج می شدند!

در دو ماه گذشته متاسفانه انواع تهمت ها و افترا ها به مدیران خدومی که بعضا ۳۰ – ۵۰ سال سابقه خدمت در ارکان مختلف کشور را داشتند وارد کردند که بعضی از این مدیران با سرشکستگی آخرین پست خود را رها کردند. در یک مورد در مراسم تودیع و معارفه‌یکی از معاونین وزرا ،حتی آقای وزیر به خود زحمت حضور در مراسم را هم نداد و مدیر کل حوزه وزارتی وزارتخانه به عنوان بالاترین مقام آن وزارتخانه که چند روزی بود حکم گرفته بود معاون وزیر با ۴۰ سال سابقه خدمتی را تودیع کرد که معاون مربوطه نیز در اعتراض به عدم حضور وزیر در مراسم حاضر نشد و غیابا تودیع گردید.

در حالیکه که اگر واقعا کشور برای استفاده از مدیران با تجربه خود برنامه داشت می بایستی در نهایت احترام و تجلیل و تکریم افراد خدوم کنار گذاشته می شدند و قانون در مورد آنان اعمال می شد. آنگونه که رسانه های همگانی جریان سازی کردند و متاسفانه معاونت توسعه منابع انسانی سازمان برنامه و بودجه نیز هیچ واکنشی از خود نشان نداد الزاما همه بازنشستگانی که دولت را ترک کردند افرادی نبودند که به صندلی و پست چسبیده باشند و تلاش کنند در مقام خود بمانند یا به دنبال دور زدن قانون باشند. اقدام افراد معدود را نباید به حساب همه بازنشستگان فرهیخته و زحمتکش کشور گذاشت! جا داشت دست‌کم دولت برای فرهنگ سازی هم که شده مراسم نمادین بزرگی را در تجلیل از مدیرانی که عمر خود را برای اعتلای نظام اداری ایران سپری کرده اند برگزار می کرد و از زحمات آنان به نحو شایسته تقدیر می نمود نه این که با یک سری تهمت و بی حرمتی آنان را از سیستم اخراج کند و این مجموعه ارزشمند را با کوله بار تخصص و تجربه از دست بدهد .

قطعا اگر با اکثریت عزیزان بازنشسته که از دولت خارج شده اند صحبت کنیم از بی برنامگی دولت در اجرای این قانون و عدم رعایت حرمت بازنشستگان گلایه دارند . همه این مشکلات به آقای نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه و معاون توسعه منابع انسانی ایشان باز می‌گردد که متاسفانه بر خلاف اسم این سازمان از بی برنامه ترین سازمان های کشور است. امیدواریم تا بیش از این تاخیر نشده آقای نوبخت به خود آید و قصور مربوط به سازمان تحت مدیریت خود را با دلجویی و عذر خواهی از بازنشستگان خارج شده از دولت سریع تر جبران کند و تلاش نماید برنامه ای برای استفاده از تخصص و تجربه این سرمایه عظیم و ارزشمند انسانی ارائه کند.

پاسخ دادن