آقای شهردار تاریخ مطبوعات را مرور کنید!

اکرم صدیقی- سردبیر سایت-تاریخ مطبوعات ایران پر است از فراز و نشیب ‏هایی که بر سر مطبوعه کشور رفته است.

تهران- اقتصاد برتر- 15 بهمن 96

در تاریخ مطبوعات ایران، مدیران و حاکمانی را داریم که برای آگاهی بخشی به جامعه فعالیت‏های گسترده‏ای در حوزه فرهنگ و اطلاع رسانی داشته ‏اند و در همین تاریخ رویدادهای فراوانی داریم که برای بستن دهان مطبوعات چه فشارها که بر این صنف وارد نکرده ‏اند .

فشاری که برخی از مدیران به مطبوعات امروز کشور می ‏آورند بی‏ شباهت به فشارهای گذشته برای بستن زبان مطبوعات نیست. ادبیات رفتاری آقای «نجفی» شهردار تهران با اهالی مطبوعات درباره طرح ترافیک روزنامه نگاران، ما اهالی مطبوعات را به یاد فشارهای ذکر شده در تاریخ مطبوعات ایران می ‏اندازد .

در شرایطی که رویکرد جهان به رسانه ‏های همگانی است و رشد مطبوعات یکی از شاخص‏های مهم در پیشرفت جوامع محسوب می‏شود و همه دولت‏ها برای کسب شاخص‏ های رشد مطبوعات، از این صنف و اهالی آن حمایت می‏ کنند، در کشور ما اوضاع دقیقا برعکس است و هر روز محدودیت جدیدی را برای اهالی مطبوعات بوجود می ‏آورند.

در تاریخ مطبوعات ایران داریم رویدادهایی را که وقتی حکام وقت می‏خواستند روزنامه‏ ای را ساقط کنند مستقیم آن را نمی‏ بستند بلکه آنقدر هزینه‏ های اداره آن مطبوعه را بالا می‏بردند که صاحب نشریه قادر به اداره امور جاری روزنامه نباشد و خودش با دست خود نشریه را تعطیل کند و دیگر نیازی به قوه قهریه یا قضائیه برای بستن آن نباشد .

اقدامات مشابه آنچه آقای نجفی شهردار انجام می‏دهد دانسته یا ندانسته اقدامی مشابه همین رفتار پیشینیان است .

این ادبیات درباره مطبوعات ایران در شرایطی انجام می‏شود که اکثر کشورهای پیشرفته با علم به نقش مطبوعات در ساختن جامعه‏ ای سالم و پویا از هیچ کمکی به رسانه ‏های خود دریغ نمی‏کنند و به عبارتی مطبوعات را اگر رکن دوم اداره امور یک کشور ندانند قطعا رکن چهارم آن جامعه به حساب می ‏آورند و در همه نقاط دنیا برای روزنامه نگاران ارج و قرب ویژه‏ای قائل هستند و وقتی فردی خود را به عنوان خبرنگار معرفی می‏کند، مخاطبان برای وی جایگاه ویژه‏ای در نظر می‏گیرند.

شهردار ما متاسفانه بدون اطلاع از نقش خبرنگار در جوامع امروزی نه تنها هیچ کمکی به رشد مطبوعات نمی‏ کند بلکه با تصمیمات و بکاربردن الفاظ غیر منطقی محدودیت‏ هایی را برای جامعه مطبوعاتی کشور ایجاد می‏کند.

خوب است آقای شهردار بدانند با این ادبیات و تصمیمات نمی ‏تواند محدودیتی برای روزنامه‏ نگاران ایجاد کند بلکه دنیای ارتباطات آنقدر پیشرفت کرده و روزنامه‏ نگاران حرفه‏ای آنقدر برای تداوم کار خود انگیزه دارند که قادرند محدودیت‏ های اعمال شده از سوی شهردار محترم را هم کنار بزنند و به حرفه خود ادامه دهند اما با دشواری بیشتر.

پاسخ دادن