آقا بی خودی بوق نزن!

این اخلاق بد و فرهنگ غلط انگار در جامعه جا افتاده که هر جا به مشکل و گره ای برمیخوریم دستمان را روی بوق بگذاریم و با تمام توان صدای اعتراضمان را به گوش مشکلات برسانیم!

تهران – اقتصاد برتر – ۲۹ آذر ۹۷

فرض کنید بعد از یک روز کاری خسته کننده در یکی از خیابان های پرترافیک تهران در اتومبیلتان منتظر باز شدن راه نشسته اید. در همین حین راننده پشت سری بی دلیل و با دلیل و با وجود مشاهده بسته بودن راه مدام دستش را روی بوق می گذارد و اعصاب شما و سرنشینان ماشین های اطراف را درمی نوردد. این اخلاق بد و فرهنگ غلط انگار در جامعه جا افتاده که هر جا به مشکل و گره ای برمیخوریم دستمان را روی بوق بگذاریم و با تمام توان صدای اعتراضمان را به گوش مشکلات برسانیم!

بوق زدن های بیجا تنها گوشه ای از فرهنگ نادرست رانندگی در جامعه ماست. بخشی از ذهنیت افراد جامعه درباره شهرها و سکونت شهری با همین صدای بوق های مزاحم پیوند خورده است و حداقل درباره پایتخت می توان گفت بدون صدای همهمه بوق های ممتد و مقطعی، انگار چیزی کم دارد. برخلاف نارسایی های فرهنگی مختلف که در اغلب حوزه ها سکونت شهری را برای افراد دشوار می سازد؛ بوق در قاموس رانندگی ایرانیان از فرهنگی غنی، پویا و خلاق برخوردار است که به تناسب زمان و شرایط پیش می رود و هیچ قانون و اخلاقی حریفش نیست. استفاده از بوق در همان ترافیک کسل کننده، احوال پرسی با اقوام و همسایه، نشانه ارادت هنگام خداحافظی، شادی در کاروان های عروسی و صدها مورد دیگر از خلاقیت های ابتکاری ایرانیان است. فارغ از اینکه شاید کسی ناخوش احوال باشد، سردرد داشته باشد، شاید نوزادی تازه به خواب شیرین رفته باشد یا سالمند تنهایی که ممکن است در اثر این صداهای ناهنجار توان قلبی خود را از دست داده و با این دنیا وداع کند، در آن نزدیکی ساکن باشد. با همه این اوصاف آیا بهتر نیست فقط در موارد ضرورى مثل هشدار دادن به عابر پیاده ای که بی محابا به خیابان دویده و حواسش به ماشین های در رفت و آمد نیست، از بوق استفاده کنیم؟ آیا بهتر نیست کمی هوای نوزادان که آینده ما و سالمندان که آینه ما هستند را داشته باشیم؟ امید است زین پس در استفاده از این قطعه ماشین بیشتر دقت کنیم، خود من اول از همه ..

*مریم رهنما – خبرنگار اقتصاد برتر

پاسخ دادن