بیکاری عامل مهاجرت تحصیلکرده ها!

بیکاری
اقتصاد برتر

احمد خادم المله مدیر مسئول-درباره پدیده آزار دهنده بیکاری در جامعه حرف زیاد زده شده و همه مسئولان و روزنامه‌نگاران هر‌از چند گاهی از این پدیده نامیمون اجتماعی، اقتصادی حرف می‌زنند اما کمتر مسئولی به این حرف‌ها توجه دارد! در موضوع بیکاری آزار دهنده تر، جمعیت روبه رشد فارغ التحصیل بیکار در کشور است.

تهران- اقتصاد برتر-۲۰ آذر ۹۷

هر وقت در جمع خانوادگی یا دوستان شرکت می‌کنم با جوانان تحصیلکرده ای مواجه می‌شوم که وقتی سر درد و دلشان باز می‌شود، موضوع اصلی‌شان بیکاری است و انتظار اقدامی برای پیدا کردن کار دارند. این روزها با پدیده ای بدتر از بیکاری مواجه می‌شویم و آن اینکه جوانان فارغ التحصیل جویای کار به‌دلیل نا امیدی از اقدام مسئولان برای جذب آنان به دنبال راهی برای مهاجرت از کشور و پیدا کردن کار در سایر کشورها خصوصا کشورهای غربی هستند بدون اینکه از پیش تدارکی برای سفر داشته باشند.وقتی با آنان صحبت می‌کنی که چه اقدامی برای پیدا کردن کار در خارج از کشور انجام داده ای؟ به سادگی جواب می‌دهند «هیچی، در خارج وضعیتم از اینکه هست بدتر نخواهد شد. دست‌کم شاید در خارج بتوانم شغلی پیدا کنم. در ایران هر شغلی را نمی توانم بپذیرم اما در خارج کسی من را نمی شناسد و بالاخره یک کاری پیدا می‌کنم!» این حرف اغلب جوانان تحصیلکرده در کشور است.

متاسفانه حرف و نوشته‌های مطبوعات درباره بیکاری گویی اثری بر مسئولان ندارد و معضل بیکاری در یکی – دو سال اخیر نه تنها کم نشده بلکه افزایش هم یافته است. آمار رسمی نشان می‌دهد قریب به سه میلیون و ۱۳۰ هزار جوان تحصیلکرده بیکار در کشور زندگی می‌کنند که دو میلیون نفر آنها تحصیلاتشان بالای دیپلم تا دکتری است! آمارهای دولتی نشان می‌دهد در سال گذشته شمار بیکاران فارغ التحصیل نه تنها کاهش نیافته بلکه ۹۶ هزار نفر افزایش داشته است! نتیجه رشد روند بیکاری این شده که به گفته معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت طی چند ماه گذشته بیش از ۴۰۰ متخصص در حوزه پزشکی بخاطر شرایط نامناسب اقتصادی از کشور مهاجرت کرده اند و این روند ادامه دارد.

در سایر رشته ها وضعیت بدتر از پزشکی است و جوانان تحصیلکرده که موفق به یافتن کار نشده اند با سرخوردگی و نا امیدی به دنبال راهی برای ترک کشور هستند. شرایط به گونه ای شده که امروز به معنی واقعی نمی توانیم به جوانان فارغ التحصیل خود افتخار کنیم بلکه باید نگران فارغ التحصیل شدن آنان از دانشگاه‌ها باشیم چون برنامه ای برای اشتغال آنان نداریم.

نکته دیگر در این معضل تبعیض است که جوانان بیکار تحصیلکرده را آزار می‌دهد. متاسفانه در شرایط بیکاری، صرفا جوانان تحصیلکرده ای موفق به پیدا کردن کار می‌شوند که از رانت برخوردارند و یکی از اقوام آنان با پست و مقامی که در گوشه و کنار کشور دارد توانسته برای آنان شغلی دست و پا کند در غیر این صورت بقیه جوانان باید سرمایه مناسب داشته باشند که بسیاری از آن از سرمایه اولیه محروم هستند و یا باید با شغل کاذب امورات بگذرانند که آن هم دوام و آینده ندارد! و با چنین وضعیتی امکان تشکیل زندگی و خانواده برای آنان فراهم نیست. گرچه سخن در بحث بیکاری و تبعات آن فراوان است اما روند امور نشان می‌دهد با نحوه تصمیم گیری مسئولان و تاخیر طولانی که در اجرا دارند نمی توان انتظار داشت بزودی مشکل بیکاری جوانان فارغ التحصیل حل شود. این مهم نیازمند توجه جدی مسئولان، پرهیز از تمرکز روی موضوعات فرعی و پرداختن به مسائل مهمتری است که نتیجه آن حل معضل بیکاری در کشور شود.

پاسخ دادن