تراکنش‌های برون زنجیره ای و درون زنجیره ای چیست؟

تراکنش‌های برون زنجیره ای و درون زنجیره ای چیست؟
اقتصادبرتر

تراکنش های برون زنجیره ای(Off-Chain Transactions) به آن دسته از تراکنش ها اشاره دارد که در شبکه ارز رمزنگاری و خارج از بلاک چین آن انجام می شود.

تهران – اقتصادبرتر – ۷ تیر ۹۸

به گزارش #اقتصادبرتر به نقل از investopedia، با توجه به کم یا صفر بودن هزینه، تراکنش های خارج از زنجیره در حال افزایش محبوبیت در بین موسسات مالی بزرگ است.

برای درک بهتر تراکنش های برون زنجیره ای می توان آن ها را با تراکنش های درون زنجیره ای(On Chain Transactions) مقایسه کرد.

مقایسه تراکنش های درون زنجیره ای و برون زنجیره ای

تراکنش های درون زنجیره ای به شکل ساده، تراکنشی است که در بلاک چین انجام و تایید شده و در این دفتر عمومی ثبت می شود. این تراکنش توسط تعدادی از شرکت کنندگان(استخراج کنندگان) تایید و بررسی شده، جزئیات تراکنش در بلاک ثبت شده و اطلاعات لازم در کل شبکه بلاک چین پخش می شود که آن را غیرقابل برگشت می کند. این نوع تراکنش ها تنها زمانی که بخش عمده شبکه با برگشت آن موافقت کنند، برگشت خواهد خورد.

اساسا هر گام مربوط به یک تراکنش درون زنجیره ای در بلاک چین ثبت می شود و وضعیت بلاک چین برای هر تراکنش بررسی و تایید شده اصلاح می شود.

انتظار می رود تراکنش های درون زنجیره ای به صورت امن، شفاف سریع انجام شود. با این حال گاهی به این شکل نیست.

تراکنش های درون زنجیره ای گاهی دیر انجام می شوند. زیرا قبل از انجام شدن یک تراکنش، باید تعداد کافی تایید یا اصطلاحا کانفرم دریافت کند، که می تواند روند انجام را طولانی کند. به عنوان مثال اگر حجم تراکنش ها در شبکه بالا باشد، تراکنش ها باید مدت بیشتری را منتظر دریافت تاییدیه استخراج کنندگان یا نودها باشند.

علاوه بر این انتشار و ثبت عمومی جزئیات مربوط به یک تراکنش می تواند تهدیدی برای ناشناس بودن کامل تراکنش های درون شبکه ای باشد. به عنوان مثال اگر به دقت تراکنش های ارسالی و دریافتی یک آدرس را بررسی کنیم ممکن است بتوان بخشی از هویت دارنده آدرس را مشخص کرد. به ویژه اگر برای خرید کالا یا دریافت خدماتی از آن استفاده شده باشد.

تراکنش های درون زنجیره ای برای انجام و تایید نیاز به کارمزد دارند. زیرا تایید آنها توسط استخراج کنندگان انجام می شود و آنها برای بررسی صحت تراکنش و ارائه خدمات خود کارمزد دریافت می کنند. با توجه به پتانسیل مقیاس پذیری و حجم تراکنش ها، مقدار این کارمزد متفاوت می شود.

با این حال تراکنش‎های درون شبکه ای مزایایی نیز دارند. در صورت پایین بودن حجم تراکنش ها کارمزد انجام بسیار پایین خواهد بود. علاوه بر این، با اضافه شدن پروتکل های جدید به شبکه(مثل سگویت و لایتنینگ) سعی شده تا سرعت انجام تراکنش ها به کمترین زمان ممکن تقلیل یابد. همچنین برگشت خوردن تراکنش و یا دستکاری آن نیاز به موافقت بیش از ۵۱ درصد شرکت کنندگان در شبکه دارد. به این ترتیب امنیت تراکنش ها بسیار بالا و امکان تقلب و کلاهبرداری بسیار پایین خواهد بود.

در مقابل، یک تراکنش برون زنجیره ای، انتقال ارزش و انجام آن خارج از بلاک چین انجام می شود. این تراکنش ها با استفاده از چندین روش مختلف انجام می شوند.

اولین نوع می تواند به شکل یک توافق نامه جهت انتقال بین طرف های معامله باشد.

شکل دوم تراکنش های خارج از زنجیره می تواند شامل حضور یک شخص ثالث به عنوان ضامن انجام تراکنش باشد که انجام انتقال را ضمانت می کند. پردازنده های پرداخت مانند پی پال به این ترتیب عمل می کنند.

روش دیگر انجام تراکنش برون شبکه ای استفاده از مکانیسم پرداخت کوپنی است. در این روش خریدار کوپن را در برابر توکن رمزنگاری خریداری می کند و این کد را به طرف دیگر می دهد که می تواند بعدا آن را به ارز تبدیل کند. در صورت استفاده یا اصطلاحا بازخرید کد، آن تبدیل به همان ارز رمزنگاری اولیه و یا بسته به ارائه دهنده خدمات، به ارزهای دیگر تبدیل می شود.
در ساده ترین روش، دو طرف معامله می توانند حتی کلیدهای خصوصی که دارای یک مقدار ثابت ارز رمزنگاری است تبادل کنند. به این ترتیب ارز هرگز از کیف پول خارج نمی شود، اما به یک مالک جدید، خارج از بلاک چین منتقل خواهد شد.
تراکنش های برون زنجیره ای مزایای زیادی دارند. از جمله:

می توان آنها را فورا انجام داد. تراکنش های درون زنجیره ای بسته به بار روی شبکه و تعداد تراکنش های منتظر در صف انتظار، ممکن است مدت طولانی زمان ببرند.
تراکنش های برون زنجیره ای معمولا کارمزد انجام تراکنش را ندارند زیرا هیچ چیز بر روی بلاک چین رخ نمی دهد. از آنجایی که هیچ استخراج کننده یا شرکت کننده در زنجیره برای تایید تراکنش نیاز نیست، بنابراین هیچ کارمزدی نیاز نخواهد بود. این گزینه ای جذاب به ویژه برای انتقالات بزرگ است. از سوی دیگر تراکنش های درون زنجیره ای در بعضی موارد با کارمزد بسیار بالا انجام می شود. در نتیجه تراکنش هایی با مقدار بسیار کم بیت کوین به علت کارمزد بالای تراکنش قابل انجام نیست.
تراکنش های برون زنجیره ای امنیت و سطح ناشناس بودن بالاتری را ارائه می دهند. زیرا جزئیات به صورت عمومی منتشر نمی شود. در صورتی که در تراکنش های درون زنجیره ای با بررسی و مطالعه الگوهای تراکنش، می توان تا حدودی هویت کاربر را مشخص کرد.

پانوشت:

سگویت یعنی چه؟

SegWit فرآیندی است که با حذف داده های امضاء از معاملات بیت کوین، اندازه بلاک ها را کاهش داده و باعث افزایش حجم بلاک چین می شود. هنگامی که بخش های خاصی در یک معامله حذف می شود، این فضا یا ظرفیت برای اضافه کردن معاملات بیشتری به زنجیره آزاد می شود.
Segregate به معنای جداسازی و Witnesses امضای تراکنش است. به این ترتیب و به طور کلی SegWit به معنای جداکردن امضاهای معامله یا تراکنش است.
ایده SegWit توسط توسعه دهنده بیت کوین، پیتر وُیل تنظیم و ارائه شد.

شکستن SegWit

بلاک چین بیت کوین شامل سیستم چند جزئی توزیع شده در شبکه ای یکپارچه است. این سیستم گره یا نود نامیده می شود و به عنوان کنترل کننده معاملات بیت کوین عمل می کند. تمام معاملات و تراکنش های بیت کوین در این گره ها ثبت و تکرار می شود و تقریبا غیر ممکن است که یک تراکنش را بتوان هک و یا دستکاری کرد.

SegWit تلاش می کند داده ها و اطلاعات متصل به یک امضا را با خارج کردن امضا از اطلاعات ورودی و انتقال آن به یک ساختار در انتهای تراکنش، آن را نادیده بگیرد. این کار محدودیت یک مگابایتی اندازه بلاک را به کمتر از ۴ مگ نیز افزایش خواهد داد. علاوه بر افزایش کم ظرفیت اندازه بلاک، SegWit این مشکل را که گیرنده بتواند با تغییر و اصلاح شناسه تراکنش فرستنده، تعداد ارز بیشتری را دریافت نماید، را نیز حل می کند. از آنجا که امضاهای دیجیتالی از ورودی جدا می شوند، این اشخاص نخواهند توانست شناسه تراکنش را بدون تاثیر و تغییر امضای دیجیتالی، تغییر دهند که این امر نیز غیرممکن است.

شبکه لایتنینگ(Lightening) چیست؟

شبکه لایتنینگ در کل به چه منظوری ایجاد شده است؟
بلاک چین عملکردی کند دارد و از این رو هزینه بر است. اگر قرار باشد من برای شما مقداری بیت کوین ارسال کنم، ممکن است شما بتوانید آن ها را پس از چند ساعت دریافت کنید و همچنین من باید کارمزد زیادی را به منظور انجام این انتقال پرداخت کنم. با توجه به چنین عملکردی، فناوری بلاک چین چگونه می تواند در همه ی جهان فراگیر شود؟
هر ایده ای که بتواند مشکل عدم مقیاس پذیری بلاک چین را حل کند، نیازمند توجه، زمان و تلاش است. شبکه لایتنینگ ایده ای است که قادر خواهد بود مشکل عدم مقیاس پذیری بلاک چین را حل کند. اما قبل از اینکه بتوانیم راه حل را درک کنیم، نیاز به فهم مشکل داریم.

 چرا عملکرد پلت فورم بلاک چین کند است؟

تصور کنید که بلاک چین یک دفتر ثبت است. این دفتر ثبت دارای چندین صفحه(بلاک) می باشد که در هر صفحه، اطلاعات مربوط به چندین تراکنش موجود می باشد. به محض اینکه صفحه ای از تراکنش ها پر شد، باید در دفتر ثبت اضافه شود تا تراکنش ها در صفحه ی بعدی ثبت شوند.
قبل از اینکه صفحه ای(بلاک) بتواند در دفتر ثبت(زنجیره(chain)) اضافه شود، یک سری فرآیند ها باید صورت گیرند تا اطمینان حاصل شود همه افراد این مجموعه با اطلاعات آن، موافقت کرده اند. این فرآیند در هر بلاک تقریبا ۱۰ دقیقه (برای تراکنش های بیت کوین) طول می کشد.
تصور کنید، شما یک بیت کوین برای دوست خود، زان ارسال می کنید. این تراکنش در قالب تصویر شبیه به شکل زیر می باشد.
لایتینگ

از جمله دیگر اطلاعات مربوط به یک تراکنش، اطلاعاتی درباره ی فرستنده، گیرنده، میزان مبلغ تراکنش و هزینه تراکنش می باشد.

 یک لحظه صبر کنید، هزینه تراکنش دیگر چیست؟

درست است، یک هزینه اضافی برای انجام تراکنش نیز وجود دارد. شما این هزینه را برای ترغیب استخراج کنندگان پرداخت می کنید تا تراکنش شما را در اسرع وقت در یک بلاک اضافه کنند. برای پرداخت هزینه انجام تراکنش هیچ مبلغ تعیین شده ای وجود ندارد و کاملا به شما بستگی دارد چه مبلغی را برای سرعت بخشیدن به این روند، پرداخت می کنید. هر چه کارمزد بیشتری را برای تراکنش خود تعیین کنید، تراکنش شما سریع تر انجام خواهد گرفت.
همیشه، چندین تراکنش برای ثبت در صفحه جاری موجود هستند.

لایتینگ

استخراج کنندگان کامپیوتر هایی هستند که در شبکه بلاک چین فعالیت می کنند. آن ها تصمیم می گیرند که کدام یک از تراکنش های موجود را، در بلاک قرار دهند. برای اینکه شما در تصمیم گیری آن ها نقش داشته باشید، باید میزان کارمزد(پاداش) انجام تراکنش را افزایش دهید زیرا تراکنش هایی که پاداش بیشتری را به عنوان کارمزد به استخراج کنندگان پرداخت می کنند، در اولویت قرار می گیرند و از این رو سریع تر نیز انجام می گیرند.
لایتینگ

اگر تراکنش های کافی با کارمزدهای بیشتر نسبت به تراکنش شما در بلاک وجود داشته باشد، تراکنش شما باید در صف منتظر بماند و انجام آن بسته به تعداد تراکنش های موجود، ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت و یا حتی تا چند روز به طول بیانجامد. هر چه مبلغ بیشتری را برای کارمزد تراکنش پرداخت کنید، تراکنش شما سریع تر انجام می شود.

به این دلایل، شبکه های بلاک چین عملکردی کند دارند و نیز هزینه بر هستند.

پس شبکه لاتنینگ دوباره چیست؟

شبکه لایتنینگ بر این باور است که نیازی به ثبت همه ی تراکنش ها در شبکه بلاک چین نیست. تصور کنید من و شما چندین بار با همدیگر معامله کرده ایم. در چنین شرایطی، می توانیم از ثبت تراکنش ها در بلاک چین صرف نظر کرده و آنها را خارج از محیط زنجیره انجام دهیم.
برای اینکه چگونگی کارکرد شبکه لایتنینگ را به ساده ترین صورت بیان کنیم، فرض کنید چیزی را به نام کانال پراخت بین خودمان باز کرده و بازگشایی آن را در بلاک چین ثبت کرده ایم. اکنون، من و شما قادر خواهیم بود هر زمان از طریق این کانال به هر تعداد که بخواهیم با یکدیگر تراکنش انجام دهیم و این کانال می تواند تا هر زمانی در آینده باز باشد. تنها باری که دوباره با بلاک چین در تماس خواهیم بود، زمانی است که بخواهیم این کانال را در بلاک چین ببندیم.
با استفاده از ایده کانال پرداخت، ما می توانیم یک شبکه متشکل از کانال های پرداخت ایجاد کنیم،طوری که به ندرت ملزم خواهیم بود تراکنش های خود بر روی شبکه بلاک چین انجام دهیم.
تصور کنید سه شخصیت زان، یلنا و زک وجود دارند. اگر زان و یلنا یک کانال پرداخت بین یکدیگر باز کرده باشند و همچنین یلنا و زک چنین کانالی را بین یکدیگر باز کرده باشند، سپس زان می تواند از طریق یلنا به زک پول ارسال کند.
فرض کنید زان می خواهد ۲ بیت کوین به زک ارسال کند و یلنا ۲ بیت کوین به زک خواهد فرستاد و زان ۲ بیت کوین به یلنا بازپرداخت می کند.
این چیزی است که شبکه لایتنینگ می خواهد. از آنجایی که شما دیگر با بلاک چین در تماس نخواهید بود، تراکنش ها با سرعت نور انجام می گیرند. همانطور که احتمالا تاکنون حدس زده اید، همه ی این اعمال جادویی در شبکه های پرداخت رخ می دهند.

پاسخ دادن