جامعه نیازمند آرامش روحی و روانی

احمد خادم ‏المله-مدیر مسئول-هر روز صبح که از خانه بیرون  می آییم به اولین رسانه عمومی که رجوع می‏کنیم خبر ناگواری از یک حادثه مرگبار، آتش سوزی، سقوط هواپیما، سانحه سانچی، تصادف جاده ای، گرانی، دعوای سیاسی بین مسئولان، تهدید خارجی و یا … را می‏شنویم و از اول صبح فکرمان نگران آینده خود، خانواده و جامعه می‏شود .

تهران- اقتصاد برتر- 9 اسفند 96

در شرایط کنونی کشور هم با مشکلاتی که وجود دارد کمتر مسئولی به فکر تامین آرامش روحی و روانی مردم است و همه غافل هستیم که جامعه بدون آرامش روانی نمی‏تواند به آینده بهتر بیندیشد و مسیر پیشرفت را برگزیند.

جامعه ما هم خواسته یا ناخواسته در مسیری افتاده است که جامعه غرب سال‏ها پیش در آن گرفتار شده . آمار آسیب‏های اجتماعی غرب نشان می‏دهد، بیماری‏های روحی و روانی در کشورهای غربی روبه افزایش است، کسب و کار پزشکان روانشناس به خاطر افزایش بیماران روحی و روانی پر رونق است، آمار خودکشی در جهان طی 50 سال گذشته 60 درصد افزایش یافته و به مرز یک میلیون نفر در سال رسیده که پیش‏بینی می‏شود در 2020 به 5/1 میلیون نفر برسد و جامعه درگیر انواع آسیب‏هایی است که ناشی از ناملایمات و فقدان آرامش در جامعه است.

عده‏ای معتقدند استرس و دغدغه ‏های روحی از تبعات عبور جامعه سنتی به مدرن صنعتی است و عده‏ای سرخوردگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، مشکلات زندگی و نهایتا نارضایتی از وضع موجود را عامل افزایش پرخاشگری، افسردگی و دغدغه‏های فکری و رفتاری جامعه می‏دانند.

بدون تردید آرامش روحی یکی از عوامل موفقیت و رشد جوامع است که باعث امید به آینده‏، بهبود روابط انسانی و انگیزه انسان‏ها در کار و تلاش بیشتر در جامعه می‏شود و آن چیزی است که امروز در جامعه ما خلاء آن احساس می‏شود.

اگر بتوانیم رابطه مناسبی بین مسئولان و بدنه جامعه برقرار کنیم به گونه‏ ای که مردم احساس پشتیبانی و حمایت از سوی حاکمیت را باور کنند، قطعا نقش بسزایی در ایجاد آرامش روحی و روانی جامعه ایفا کرده‏ایم و می‏توانیم روحیه امید و رضایت را در مردم ایجاد کنیم.

معمولا کشورهایی که مبتلا به فقر فرهنگی هستند نمی‏توانند رضایت فردی و اجتماعی جامعه را جلب کنند، اما جمهوری اسلامی ایران که ریشه و غنای فرهنگی دارد قطعا خواهد توانست برای حل مشکل آرامش فکری و روحی جامعه چاره اندیشی و برنامه‏ریزی کند؛ اگر مسئولان بخواهند و به آن اهمیت بدهند .

به عنوان یک وظیفه دینی و ملی همه باید تلاش کنیم، آرامش فکری و رفتاری به جامعه بازگردد و امید به زندگی و رضایت در مردم احیا شود تا جامعه سمت و سوی پیشرفت به خود بگیرد که این مهم مستلزم توجه مسئولان به اهمیت آرامش فکری جامعه و برنامه‏ریزی برای تحقق آن است.

پاسخ دادن