دعوای سیاسی کافی است ، مردم را دریابید

مردم را دریابید
اقتصاد برتر

احمد خادم المله مدیر مسئول-این روزها در رسانه های همگانی، فراوان مطالبی درباره کاهش قدرت خرید مردم می بینیم که همه از ناتوانی مردم برای خرید مایحتاج ضروری خود صحبت می کنند ، قدرت خرید مردم در حقیقت میزان کالا و خدماتی است که مردم می توانند با یک واحد پولی ثابت خریداری کنند.

تهران- اقتصاد برتر- ۱۳بهمن ۹۷

وقتی کارمندی با سه میلیون تومان حقوق ثابت در ابتدای سال می توانست یک سبد کالای ضروری زندگی خود را با ۴۰۰ هزار تومان تهیه کند اکنون در انتهای سال مشابه همان سبد کالایی را با یک میلیون و صد هزار تومان می تواند تهیه کند . معنی این رویداد این است که قدرت خرید مردم خصوصا حقوق بگیران ثابت هر روز بیش از پیش کاهش می یابد ! و مردم با یک واحد پولی مشابه کالاهای کمتری می توانند بخرند.

افت توان خرید مردم در هر کشوری آستانه تحملی دارد که در ایران تقریبا این آستانه تحمل برای قشر قابل توجهی از مردم به انتها رسیده و مردم بیش از این تحمل تورم و گرانی را ندارند. افزایش قیمت کالاهای ضروری زندگی از مواد غذایی، گوشت ، مرغ ، لباس ، اجاره خانه گرفته تا انفجار قیمت خودرو همه از موضوعاتی است که قدرت خرید مردم را کاهش داده و در طول سال ۹۷ فشار مضاعفی را به مردم وارد کرده است. در این شرایط هنوز شاهد افزایش میزان نقدینگی هستیم و آنگونه که منابع رسمی نقل می کنند هر ساله ۲۷ درصد به نقدینگی کشور افزوده شده که بگفته مستخدمین حسینی معاون اسبق بانک مرکزی از سال ۸۱ تا ۹۷ نقدینگی کشور ۸۶ برابر شده است! در کنار رشد نقدینگی اقتصاد کشور رشد و توسعه ای نداشته که عدم تناسب این دو برای اقتصاد خطرناک است. معنی رشد نقدینگی این است که سرمایه گذاری کاهش یافته ، اشتغال جدیدی ایجاد نخواهد شد بلکه با رشد ۳۰ درصدی تورم فرصت های شغلی ایجاد شده نیز بتدریج کاهش خواهد یافت ، قدرت خرید مردم افت می کند که بگفته کارشناسان از ابتدای سال ۹۷ تا کنون بین ۴۰ تا ۶۰ درصد قدرت خرید مردم کاهش یافته است. تداوم این روند به معنی کاهش تقاضا ، افت درآمد تولید کنندگان و نهایتا کاهش تولید و اشتغال و رکود اقتصاد است.

این رویداد با اندکی افت و خیز داستان واقعی اقتصاد کشور است و نکته مهمتر این که اقتصاد دانان دولتی به جای ارائه راهکار مفید برای حل معضل ذکر شده ، آدرس غلط به جامعه می دهند و مشکلات را به گردن یکدیگر و نهایتا تحریم های آمریکا می اندازند و مخالفان آنان نیز مشکل اصلی را صرفا در سوء مدیریت دولت و ضعف وزرای اقتصادی کابینه می دانند. البته از آنجا که در ایران عادت کرده ایم همه چیز را سیاسی ببینیم متاسفانه عوامل موثر در نابسامانی اقتصاد را هم سیاسی و صفر و صدی می بینیم که باید گفت هر کدام از عوامل ذکر شده در رکود اقتصاد و کاهش قدرت خرید مردم وزنی داشته اند به این معنی که هم سوء مدیریت و ضعف مدیران اقتصادی دولت در نابسامانی اقتصاد نقش داشته و هم تحریم و عوامل خارجی در مشکلات اقتصادی موثر بوده اند.

در چنین شرایطی لازم است مسئولان کشور به جای فرافکنی و بزرگنمایی موضوعاتی از جمله فیلترینگ، دعوای ضرغامی و روحانی و راه افتادن ساز و کار مالی ایران و سه کشور اروپایی که در بهبود شرایط اقتصادی تاثیر بسزایی نخواهند داشت، بدنبال یافتن راهکار مناسب برای حل مشکل اقتصاد باشند که آستانه تحمل مردم به اتمام رسیده است. در این اوضاع و احوال برای مردم دعوای زید و عمر مهم نیست ، ساز و کار مالی اروپا که معلوم نیست چندین ماه دیگر می خواهد روی اقتصاد ما شاید اثر مثبت داشته باشد و موارد مشابه این امور دردی از مشکل معیشتی مردم حل نمی کند و برای بیکاران کار نخواهد شد و معضل اجاره نشینان را حل نمی کند لذا دولت باید اولویت اقدامات خود را به جای پرداختن انحرافی به فیلترینگ و موضوعات بی اهمیت مشابه به مساله افزایش قدرت خرید مردم خصوصا مردمی که درآمد ثابت دارند و کم درآمد هستند بگذارد تا جامعه بتواند توانایی از دست رفته خود را اندکی بازیابد.

فراموش نکنیم علت تاخت و تاز آمریکا در کشوری نظیر ونزوئلا تضعیف بنیان های درونی این کشور خصوصا زیر ساخت های اقتصاد است. نباید اجازه بدهیم زیر ساخت های اقتصادی کشور آنقدر تضعیف شود که سرمایه اصلی کشور که سرمایه های اجتماعی هستند را بیش از این از دست بدهیم. تا زمانی که مردم در صحنه هستند و توان مقابله دارند یقین داشته باشید آمریکا و امثالهم هیچ غلطی نمی توانند بکنند. دولت دعواهای سیاسی را کنار بگذارد ، زیر ساخت های بنیه اقتصادی مردم را تامین کند، مردم خود راهکار مقابله با دشمن را میدانند. امیدی به ساز و کارهای غربی نداشته باشید و تمرکز را روی توان داخلی کشور و مردم بگذارید قطعا نتیجه خواهید گرفت.

پاسخ دادن