علت پرخاشگری و بی صبری چیست؟

پرخاشگری
اقتصاد برتر

انسان دارای هیجانات احساسی زیادی است از آن جمله می توان خشم و به تبع آن پرخاشگری را نام برد. خشم یکی از نعمت های خداوند به انسان است که اگر در مواقع مناسب خودش بروز داده شود نه تنها مضر نیست بلکه راهگشای بسیاری از مسائل است.

تهران- اقتصاد برتر-۱۰ دی ۹۷

اما پرخاشگری و بی صبری در این عصر یکی از معضلات زندگی انسان ها و جوامع بشری می باشد؛ چراکه از حد طبیعی خود فراتر رفته و مانند بیماری همه گیر شده است. بسیاری، زندگی ماشینی و مدرنیسم را علت بروز این رفتارها دانسته اند و چندین علت فردی و اجتماعی و سیاسی و اقتصادی از جمله فقر و تبعیض و ضعف و … را برای این رفتارها نام برده اند.

پرخاشگری در اصطلاح آن رفتار تهاجمی است که شخص به قصد صدمه و آسیب رساندن به افراد یا اشیا از خود نشان می دهد. پرخاشگری، دفاع کردن از حقوق خود به شیوه ای خصمانه است. هدف پرخاشگر گرفتن امتیاز از دیگران است.

افراد پرخاشگر سعی می کنند نیاز ها و خواسته های خود را از طریق تسلط ، توهین و تحقیر دیگران برآورده کنند. پرخاشگری نشان دهنده ی آن است که فرد فقط به فکر خودش است و به حقوق دیگران احترام نمی گذارد.

بی حوصلگی و فقدان اعتدال در جامعه عامل پرخاشگری است، پایین آمدن ظرفیت تحمل انسان سبب زود رنجی و به اقتضای آن پرخاشگری می شود. از دیگر عوامل پرخاشگری، عدم مسئولیت پذیری برخی از افراد است.

آزار و اذیت دیگران، شکستن یا پاره کردن وسایل منزل، دشنام دادن به دیگران، مخالفت کردن، ‌پرت کردن اشیاء، تحقیر دیگران‌، بی ادبی، ‌پای کوبی روی زمین، ‌غرغرکردن، ‌فریاد زدن‌، انزوا و سکوت، ‌در خود فرو رفتن همراه با بغض کردن، غذا نخوردن و گریه کردن از نمودهای رفتاری پرخاشگری است. از طرفی، ‌پرخاشگری ممکن است به صورت تجاوز به حقوق دیگران نیز ظاهر شود. مانند: چیزی را به زور از دیگری گرفتن.

به هر حال‌، رفتار پرخاشگرانه بروز عکس العمل های منفی را به دنبال دارد که احساسات دیگران را تشدید می کند. مطلب را با سخنی گرانبها از مولای متقیان علی (ع) به پایان می برم: «از خشم پرهیز کن،چون اول آن دیوانگی و پایانش پشیمانی است.»

* افسانه صدیقی

پاسخ دادن