مشکل ساختاری حمایت از تولید

مشکل ساختاری حمایت از تولید

حمید رضا صدیقی- سردبیر-ایران کشوری است که بیش از همه کشورهای جهان، شعار رونق تولید را از بالاترین مقام‌های ارشد تا فرمانداران و بخشداران  کشور دایم تکرار می‌کنند و همه بر آن تاکید دارند.

تهران – اقتصادبرتر – ۴ آبان ۹۸

بخش خصوصی در اتاق‌های بازرگانی نیز دایم بر طبل رونق تولید می‌کوبد اما تحول شگرفی در بخش‌های تولیدی از جمله خودروسازی اتفاق نمی افتد و در برخی مواقع، تولید حتی کاهش نیز یافته است. در شرایطی که همه کشور در سه حوزه اصلی اجرایی، مقننه و قضایی و نیز بخش خصوصی بر اهمیت رونق تولید اذعان دارند ولی در اجرای این مهم با مشکل روبرو هستیم پس حتما جایی از سیستم اشکال دارد که رونق محقق نمی شود. از نظر نویسنده مشکل کشور ساختاری است که در این زمینه توفیق بالایی نداریم. برخی مشکل را به گردن تحریم و فشارهای خارجی می‌اندازند، اما حقیقت داستان تحریم نیست بلکه مشکل را در سوء مدیریت و ساختار اقتصاد کشور باید جست‌وجو کرد. همه می‌گویند تولید باید حمایت شود اما عملا هیچکس حرکتی برای حمایت از تولید انجام نمی دهد.

نمونه اش موضع اخیر رئیس کل بانک مرکزی است که سیستم تولید در صنعت خودرو را فشل می‌داند. اگر حرف رئیس کل بانک مرکزی درست باشد که در برخی موارد حق را به ایشان می‌دهیم، مسئول حل مشکل فشل بودن صنعت خودرو کجا و کیست؟ آیا دولت و وزیر صمت یا بانک مرکزی نباید به میدان بیایند و اقدامی برای رفع مشکل فشل بودن صنعت خودرو به کار ببندند؟ یا سایر بخش‌های دولت برای رفع مشکل نباید بسیج شوند. بانک مرکزی که باید حمایت مالی از تولید کند، به بهانه فشل بودن صنعت خودرو، موضوع را رها کرده است. وزیر صمت هم که بخاطر مسائل سیاسی دایم بر طبل کاهش قیمت خودرو در شرایط بدهی‌های چند ده میلیاردی خودروسازان می‌کوبد، سازمان مالیاتی هم که گویی تولید را گوشت قربانی گیر آورده اند و بیش از دیگر جاها، زورشان را بر این حوزه نشان می‌دهند که از همه دست به نقد تر است! کارشناسی می‌گفت، طبق آمار و ارقام موجود، وضعیت اسفبار تولید و صنعت ما منحصر به دوره‌‌های تحریم نیست.

آمار و اطلاعات موجود این فرض را تایید می‌کند. به گفته معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت، سهم بخش صنعت در ایران ۱۲ درصد تولید ناخالص ملی است اما بیش از ۶۰ درصد کل مالیات کشور از صنعت تامین می‌شود! در مقابل، بخش خدمات که سهم ۵۱ درصدی از تولید ناخالص داخلی دارد، فقط ۱/ ۲۲ درصد از مجموع مالیات کشور را تامین می‌کند ( این در حالی است که سهم صنعت در پرداخت مالیات در مالزی ۲/ ۳‌ درصد، در کره‌جنوبی ۶/ ۱۳‌ درصد و در فرانسه ۵/ ۱۶ درصد است.) و بخش خدمات که بیشترین سهم را در تولید ناخالص داخلی کشورهای صنعتی پیشرفته دارد، بیشترین مالیات (گاه بیش از ۷۰ درصد از کل مالیات‌ها) را می‌پردازد.

نظام مالیاتی ایران برای اخذ مالیات از بخش‌های متعدد خدماتی از جمله سازندگان مسکن (بساز‌ و ‌بفروش‌ها)، تجار بدون شناسنامه، برخی اصناف پردرآمد در شهرهای بزرگ، سپرده‌های بانکی و… توانایی لازم را ندارد. در حقیقت بین ۴۰ تا ۵۰ درصد از فعالیت‌های اقتصادی خارج از تور مالیاتی قرار دارند» در این بین ظاهرا دیوار تولید در صنعت کوتاه تر از همه بخش‌ها است. حتی «مالیات ارزش‌ افزوده، گرچه مالیات بر مصرف است، اما از تشکیل سرمایه، یعنی سرمایه‌گذاری در ماشین‌آلات و تجهیزات… نیز مالیات ارزش‌افزوده اخذ می‌شود! لذا برای عدم رونق نباید به‌دنبال تحریم آمریکا و فشار خارجی باشیم بلکه مشکل اصلی را باید در داخل کشور در ساختار‌های داخلی و سوء مدیریت جست‌وجو کنیم. برای حل مشکل عقلای دولت از جمله وزرای صمت، اقتصاد و رئیس کل بانک مرکزی باید راهکار ارائه کنند و نباید از مردم و بخش خصوصی انتظار داشته باشیم بیایند و مشکل رونق تولید را حل کنند.

پاسخ دادن