نقش بلاکچین در اقتصاد جهانی

نقش بلاکچین در اقتصاد جهانی
اقصادبرتر

بلاکچین ، توانایی تکنولوژیکی  ایجاد یک رکورد مبادله انسانی،  مبادله ارز،  انواع دارایی های دیجیتال و فیزیکی،  را  به روش کاملا جدیدی به ما می دهد.

تهران – اقتصادبرتر – ۱۹ خرداد ۹۸

اقتصاد دانان تجربه صدها سال واکنش های مردم نسبت به تصمیمات مختلف اقتصادی را دارند . چگونه ما تصمیم گیری می کنیم؟ چگونه به صورت فردی و گروهی عمل می کنیم؟ چگونه ارزش مبادله می کنیم؟  اقتصاد دانان رفتار موسساتی را بررسی کرده اند که تجارت ما را تسهیل می کنند.

مانند سیستم های حقوقی،  شرکت ها،  بازار ها. اما یک موسسه تکنولوژیکی جدید وجود دارد  که اساسا تغییر ارزش مبادله را تغییر خواهد داد  و آن را بلاکچین می نامند . فن آوری بلاکچین نسبتا جدید است. یکی از اولین افرادی که ایده بلاکچین را مطرح کرد “داگلاس نورث” اقتصاد دان برنده نوبل بود که از بلاکچین بعنوان یک ابزار اقتصادی نام برد. پیش بینی داگلاس این بود که بلاکچین ، ابزار « نهاد اقتصاد نوین » است. اگر به عقب برگردیم به زمانی که بعنوان شکارچی با مبادله شکار اقتصادمان را شکل می دادیم و در ساختار روستای خود شکارها را مبادله می کردیم. ما در آن زمان برخی محدودیت های غیر رسمی داشتیم ، تا تجارت خود را با خشونت یا پیامدهای اجتماعی تحقق  بخشیم . بتدریج که جوامع ما پیچیده تر شدند و مسیرهای تجارت ما دورتر شد، نهادهای رسمی بیشتری، همانند موسسات مالی ، بانک ها ، دولت ها و شرکت ها را ایجاد کردیم . این موسسات به ما در مدیریت تجارت کمک کردند و البته مبادلات آنقدر پیچیده شد که از کنترل شخصی ما خارج گردید. در نهایت با بهره گیری از اینترنت، این موسسات مبادلات را به صورت آنلاین انجام دادند.  بازارهای پلت فرم مانند آمازون، eBay، Alibaba، فقط موسساتی بودند که بعنوان واسطه سریع تر عمل می کردند تا فعالیت اقتصادی جامعه را تسهیل کنند. همانطور که” داگلاس نورث” پیش بینی کرد،  موسسات ابزارهایی برای کاهش عدم اطمینان هستند تا بتوانیم همه دارایی های جامعه را به هم متصل و مبادله کنیم. امروزه تکامل یافته تر با یکدیگر تعامل و تجارت می کنیم چرا که دیگرتنها با بهره گیری از نهادهای سیاسی و اقتصادی  مثل بانک ها، شرکت ها و دولت هایمان، به این امر نمی پردازیم  بلکه  می توانیم این کار را تنها با تکنولوژی انجام دهیم.

بلاکچین پایگاه داده غیر متمرکز

فن آوری بلاکچین، یک پایگاه داده غیر متمرکز است  که یک رجیستری از دارایی ها و معاملات را  در یک شبکه نظارت ذخیره می کند.  اساسا یک رجیستری عمومی است  که چه کسی چه چیزی را دارد و چه کاری انجام می دهد.  معاملات از طریق رمزگشایی امن می شوند و در طول زمان، سابقه تراکنش در بلوک های داده قفل می شود و سپس با هم به صورت امن پیوند می خورند. این یک رکورد ناپایدار و نامحدود  از تمام معاملات در این شبکه ایجاد می کند.  این رکورد در هر رایانه ای که از شبکه استفاده می کند، تکثیر می شود. بلاکچین در واقع یک برنامه یا یک شرکت نیست  بلکه می توان گفت چیزی شبیه به ویکی پدیا است.  ما می توانیم همه چیز را در ویکی پدیا ببینیم  این یک دیدگاه ترکیبی است که به طور مداوم در حال تغییر و به روز رسانی است. ما همچنین می توانیم این تغییرات را در طول زمان در ویکی پدیا  ببینیم ، و ما می توانیم ویکی های خودمان را ایجاد کنیم، زیرا در هسته اصلی آنها فقط یک زیرساخت اطلاعات  است. در ویکی پدیا، این یک پلت فرم باز است که کلمات و تصاویر  و تغییرات در آن داده ها را در طول زمان ذخیره می کند. در بلاکچین،  شما می توانید آن را به عنوان یک زیرساخت باز برای ذخیره انواع مختلفی از دارایی مورد استفاده قرار دهید. این سابقه نگهداری، شامل: مالکیت و موقعیت مکانی  برای دارایی ها مانند بیت کوین، پول دیجیتال، دارایی های دیجیتالی دیگر مانند عنوان مالکیت IP می شود، که می تواند یک گواهینامه، قرارداد،  اشیاء دنیای واقعی،  حتی اطلاعات قابل شناسایی شخصی باشد.  البته، دیگر جزئیات فنی نیز در بلاکچین وجود دارد. اما هسته اصلی بلاکچین در مورد کارایی آن ، رجیستری عمومی است که معاملات را در یک شبکه ذخیره می کند  و به صورت مکرر ذخیره ها را به شکلی غیرقابل  نفوذ ثبت می کند.

برای مثال اگر بخواهیم، یک گوشی هوشمند را از طریق eBay خریداری کنیم ، اولین چیزی که خواهان آن هستیم این است که ابتدا نگاهی به آن بیاندازیم. بدانیم آیا از کارایی لازم برای کاربر برخوردار است؟  آیا طبق بررسی ها عالی بوده و از رتبه قابل توجهی برخوردار است؟ آیا نمایه ای دارد؟ نظرسنجی ها و علائم وگواهینامه های آن را بررسی می کنیم  و در وهله اول همانند برخورد با کسانی که نسبت به آنان اطمینان نداریم رفتار می کنیم. اما مشکل این است که بلاکچین ها به ما این اجازه را می دهند که بعنوان یک پلت فرم باز و جهانی بتوانیم هر گواهی شخصی را با هر منبعی در آن ذخیره کنیم. این امربه ما اجازه می دهد هویتی تحت کنترل کاربر ایجاد کنیم . قابلیت داشتن بیش از یک نمایه، به  این معنی است که شما می توانید ویژگی های مختلفی را درباره خود مشخص کنید که به تسهیل تجارت یا تعامل کمک می کند، با نشان دادن شواهد رمزنگاری که دراین جزئیات وجود دارد و امضا شده اند  با داشتن این نوع هویت قابل انتقال در اطراف جهان فیزیکی و دنیای دیجیتال به این معنی است که می توانیم انواع مبادلات را  با شیوه ای کاملا جدید انجام دهیم. موردی که ذکر شد در خصوص عدم اطمینان  در مورد افرادی بود که با آنها برخورد می کنیم و دلیل آن نیز هویت های مختلف کاربران در قالب نمایه های متفاوت است.

عدم اطمینان دوم که ما اغلب با  آن  مواجه هستیم فقط درمورد شفافیت هویتی افراد نیست. مثلا اینکه این تلفن هوشمند از طریق پست برایمان ارسال می شود که این مورد بخشی از شفافیت است. بخش دیگر مربوط به خود محصولی است که خریداری کرده ام. یعنی آیا دقیقا محصولی که انتخاب کرده ام بطور دقیق همانی است که در ایمیل ذکر شده است. این مورد نه تنها در باره وسایل الکترونیک مانند تلفن های هوشمند،  بلکه برای بسیاری از انواع کالاها و اطلاعات،  چیزهایی مانند دارو، کالاهای لوکس،  هر نوع داده یا محصولی است که نمی خواهیم آن را دستکاری کنیم. مشکل بسیاری از شرکت ها،  به خصوص کسانی که چیزی پیچیده مانند یک گوشی هوشمند تولید می کنند،  این است که آنها همه این فروشندگان مختلف را  در یک زنجیره عرضه افقی مدیریت می کنند. همه این افراد که به تولید محصول می پردازند،  پایگاه داده مشابهی ندارند. آنها از یک زیرساخت مشابه استفاده نمی کنند و بنابراین به سختی می توان یک محصول را به طور شفاف تغییر داد.

با استفاده از بلاکچین، ما می توانیم  یک واقعیت مشترک را در میان نهادهای غیرقابل اعتماد ایجاد کنیم . با این کار، منظورم این است که  تمام این گره ها در شبکه نیازی به دانستن یکدیگر  یا اعتماد به یکدیگر ندارند،  زیرا هر یک از آنها توانایی  نظارت و اعتبار زنجیره ای خود را دارند.  به ویکی پدیا فکر کنید این یک پایگاه داده مشترک است حتی اگر چندین خواننده  و نویسندگان چندگانه در یک زمان داشته باشد،  یک حقیقت واحد دارد. بنابراین ما می توانیم آن را با استفاده از بلاکچین ایجاد کنیم. ما می توانیم یک پایگاه داده غیر متمرکز ایجاد کنیم که همان کارایی یک انحصار را داشته باشد بدون آنکه  بتوان آن مرکزی را ایجاد کرد. بنابراین همه این فروشندگان، انواع شرکت ها، می تواند با استفاده از همان پایگاه داده بدون اعتماد به یکدیگر همکاری کنند. این بدان معنی است که می توانیم شفافیت بیشتری برای مصرف کنندگان ایجاد کنیم.  یعنی می توانیم برای یک شیء دنیای واقعی ،گواهی دیجیتالی یا نشانه دیجیتالی خود را در بلاکچین ببینیم و ارزش آن را همانطور اضافه کنیم که این بعنوان یک دنیای کاملا جدید محسوب می شود. آخرین عدم قطعیت که ما اغلب با  آن  مواجه هستیم ، یکی از معدود بازخوردها این است که از دریافت محصول اطمینان نداریم.برای مثال اگر شما گوشی هوشمند خود را ارسال نکنید چه؟  آیا می توانم پولم را بازگردانم؟  بلاکچین این اجازه را به ما می دهد که کد و  قراردادهای اجباری  بین افراد  را بنویسیم و سپس تضمین نماییم که این قراردادها بدون اعمال نظر شخص ثالث صورت می گیرد.  بنابراین اگر ما به مثال گوشی هوشمند نگاه کنیم، می توانیم در مورد سپرده هم فکر کنیم.  شما این تلفن را تأمین می کنید،  اما لازم نیست که وجوه را آزاد کنید تا زمانی که بتوانید تأیید کنید که تمام شرایط فراهم شده تا گوشی به دست شما برسد.

بلاکچین معامله بدون دخالت انسان است

 یکی از بخش های هیجان انگیز بلاکچین این است که فعالیت های اقتصادی بشر به شکل کاملا خودکار انجام می شود و دیگر به دخالت انسان نیاز ندارد. بنابراین همانطور که داگلاس نورث پیش بینی کرده با استفاده از فناوری بلاکچین می توان عدم اطمینان ها را در معاملات انسانی در جهان از بین برد و موسساتی از قبیل بانک ها ، دولت ها و شرکت هایی که در این بین عدم قطعیت را ایجاد می کردند کنار گذاشت و همکاری و تبادل بین انسان ها به سهولت و سریع تر از هر زمان دیگری انجام شود. بلاکچین ، توانایی تکنولوژیکی  ایجاد یک رکورد مبادله انسانی،  مبادله ارز،  انواع دارایی های دیجیتال و فیزیکی،  را  به روش کاملا جدیدی به ما می دهد.  بنابراین آنها به نوعی،  به یک موسسه تکنولوژیک تبدیل شده اند  که دارای مزایای بسیاری از مؤسسات سنتی است که در جامعه استفاده می کنیم، اما این کار را به صورت غیر متمرکز انجام می دهد. این کار با رفع عدم اطمینان ها به واقعیتی امن صورت می گیرد.

*اکرم صدیقی. سردبیر سایت

پاسخ دادن