نمایش نخستین تصویر از یک سیاه‌چاله فضایی

ستاره شناسان برای اولین بار در تاریخ، تصویری از یک سیاه چاله فضایی را در یک کهکشان دور با دوربین شکار کردند.

تهران – اقتصاد برتر – ۲۱ فروردین ۹۸

به گزارش #اقتصادبرتر گروهی از دانشمندان برای اولین بار امروز چهارشنبه ۱۰ آوریل تصاویری یکپارچه از سیاه‌چاله‌ها را منتشر می‌کنند. این دستاورد بی‌سابقه، حاصل همکاری زنجیره‌ای از تلسکوپ‌های غول‌پیکر در نقاط مختلف کره زمین بوده است که هر کدام بخشی از عملیات تهیه این تصویر را بر عهده داشته‌اند.

این تصاویر همزمان در شش نقطه جهان و در کنفرانس‌هایی با حضور دانشمندان و کیهان شناسان دست اندر کار این پروژه در حال برگزاری است.

یکی از حاضران در نشست اروپایی این پروژه پیش از اینکه نخستین تصاویر سیاه چاله‌ها به نمایش گذاشته شود گفت: «امروز سیاست باید از علم بیاموزد. برای این پروژه دانشمندان زیادی در سراسر جهان با همکاری و همراهی کنار هم بودند تا این مهم محقق شود.»

اتحادیه اروپا ۴۴ میلیون یورو در این پروژه سرمایه‌گذاری کرده است.

سیاه‌چاله‌ها نواحی فشرده‌ای از فضا هستند که به دلیل وجود نیروی گرانش مافوق تصور، هیچ ذره‌ای حتی نور نمی‌تواند از آن بگریزد. از این جهت تصویربرداری از آنان تا کنون ممکن نبوده است.

جزئیات این دستاورد بزرگ امروز در نشریه “استروفیزیکال ژورنال لترز” (Astrophysical Journal Letters) منتشر شده است.

پروفسور “هینو فالک” از دانشگاه “رود بود” هلند و مسئول این تجربه علمی به بی بی سی گفت: این سیاه چاله در کهکشانی به نام M87 کشف شده است.

وی افزود: آنچه که ما می‌بینیم از کل منظومه شمسی بزرگ‌تر است.

سیاه چاله چیست؟

سیاه‌چاله ناحیه‌ای از فضا-زمان است که آثار گرانشی آن، چنان نیرومند است که هیچ چیز — حتی ذرات و تابش‌های الکترومغناطیسی مثل نور — نمی‌توانند از میدان گرانش آن بگریزد. نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین پیش‌بینی می‌کند که یک جرم به اندازه کافی فشرده شده، می‌تواند سبب تغییر شکل و خمیدگی فضا-زمان و تشکیل سیاهچاله شود.

مرز این ناحیه از فضازمان که هیچ چیزی پس از عبور از آن نمی‌تواند به بیرون برگردد را “افق رویداد” می‌نامند. صفت «سیاه» در نام سیاه‌چاله برگرفته از این واقعیت است که همه نوری که از افق رویداد آن می‌گذرد را به دام می‌اندازد که از این دیدگاه سیاه چاله رفتاری شبیه به جسم سیاه در ترمودینامیک دارد.

از سوی دیگر نیز، نظریه میدان‌های کوانتومی در فضازمان خمیده پیش‌بینی می‌کند که افق‌های رویداد نیز تابشی به نام تابش هاوکینگ گسیل می‌کنند که طیف آن همانند طیف جسم سیاهی است که دمای آن با جرمش نسبت وارونه دارد. میزان دما در مورد سیاهچاله‌های ستاره‌ای در حد چند میلیاردم کلوین است و از این رو ردیابی آن دشوار است.

پاسخ دادن