هجینگ ارز به زبان ساده یعنی چه؟

اقتصادبرتر

واژۀ Hedging در حقیقت به معنای پوشش ریسک و ایجاد مصونیت است.  در شرایط اقتصادی توام با عدم اطمینان، سرمایه گذاران و تاجران به دنبال سرمایه گذاری با حداقل ریسک و حداکثر بازده هستند.

تهران – اقتصادبرتر – ۲۰ اردیبهشت ۹۸

به گزارش #اقتصادبرتر ،  هجینگ ارزی به عملیاتی گفته می شود که طی آن، بازرگانان برای اینکه از افزایش نرخ برابری ارز نسبت به پول ملی متضرر نشوند، اقدام به خرید ارز زودتر از موعد می کنند تا خود را در مقابل ریسک نوسانات نرخ ارز پوشش دهند.

در بحث Hedging به طراحی ابزارهای پوشش ریسک و فرایند مدیریت ریسک به منظور دستیابی به سرمایه گذاری بهینه و کارا پرداخته می شود و با استفاده از استراتژی های Hedging میتوان از فرصت های موجود در انواع ریسک ها بهره جست.
البته به نظر میرسد امروزه سرمایه گذاران ایرانی آنطور که شایسته است به متغیر ریسک در کنار متغیر بازدهی توجه نمی کنند و یا آن گونه که باید آن را به عنوان معیاری مهم برای سرمایه گذاری مورد توجه قرار نمی دهند، درحالی که دو متغیر ریسک و بازده باید در کنار یکدیگر و با توجه به جایگاه آن در سبد سرمایه گذاری، مورد توجه قرار گیرد.

مزایای هجینگ و مدیریت ریسک

۱- برای تولید کننده
تولید کنندگان با استفاده از ابزارهای هجینگ میتوانند:
– خرید کالای واقعی در زمانی که مشکلات تولید وجود دارد ،
– تحویل بموقع در بهترین قیمت و حفظ و بهبود جریان نقدی شرکت،
– عرضه در زمانی که تولید با مشکل مواجه می باشد و موجودی ها در حال کاهش می باشد،
– تثبیت قیمت فروش آینده برای مقدار و زمان تحویل مشخص و…. را مدیریت و پوشش دهی نمایند .

۲- برای مصرف کنندگان و تجار

همچنین تجار و مصرف کنندگانی که قصد خرید کالا در آینده را دارند نیزمی توانند با استفاده از ابزارهای مالی از تغییرات قیمت به نفع خود بهره برداری نمایند و قیمت کالا را برای خود ثابت نگاه دارند .
مجموعه اوج اقتصاد با توجه به این اصل که : ریسک لزوما پدیده ای منفی نیست و می توان با استفاده از استراتژی ها و تکنیکهای هجینگ از فرصت های موجود در آن بهره برد ؛ از طریق دپارتمان سرمایه گذاری و مدیریت ریسک ، خدمات اجرای پروژه هجینگ را به فعالان اقتصادی ارائه می دهد.

کاربردهای هجینگ ارزی برای پوشش نوسانات نرخ ارز چیست؟

یکی از مشکلات صادرکنندگان و واردکنندگان تغییرات نرخ ارز است که موجب ضرر وزیان این گروه می‌شود. به عنوان مثال یک صادر‌کننده کالایی را صادر کرده و قرار است پول آن را به صورت ارز بعد از چند ماه دریافت کند اما این صادرکننده نگران است بعد از این مدت قیمت ارز کاهش پیدا کند و درنتیجه موجب ضرر و زیان می‌شود.از طرفی گاهی یک وارد کننده نیز می‌خواهد قیمت کالای وارداتی خود را بعد از چند ماه بپردازد اما نگران است بعد از ین مدت نرخ ارز بالا رود و نتواند به تعهداتش عمل کند.

به عبارت دیگر، هجینگ نوعی قرارداد آتی محسوب می‌شود که به معنی خنثی سازی ریسک موجود در یک بازار با استفاده از ریسک متضاد در بازاری دیگر است.

قرارداد هجینگ امروزه در بازارهای بین‌المللی به عنوان قراردادهای «فیوچرز» یا آتی‌ها مطرح است یا از طرفی قرارداد اختیار خرید یا اختیار فروش نیز نوعی قرارداد هجینگ است.
یکی از متداول ترین شقوق قراردادهای آتی برای مدیریت انواع ریسک‌ها، دور نگاه داشتن فعالان اقتصادی از ریسک‌های ناشی از نوسانات ارزش پول است که عموما در قالب ابزار هجینگ مدیریت می‌شود.
با توجه به شرایط ارزی کشور “هجینگ ارزی ” ابزار جدیدی برای کاهش و جبران ریسک تولید‌کننده و صادرکننده تلقی می‌شود.

استفاده از استراتژی قراداد و پیمان آتی ( Futures & Forwards ) :

قرارداد آتی عبارت است از توافق طرفین برای انجام معامله در تاریخ مشخص در آینده که مقدار کالا و قیمت آن در قرارداد مشخص می گردد. در این قرارداد طرفین بر اساس شناخت شخصی و نیازها و خواسته های خود ، قرارداد را تنظیم می کنند.
انواع قرارداد آتی : قرارداد نرخ ارز ، قرارداد نرخ سود ، اوراق بهادار ، قرارداد آتی کالا و قرارداد آتی خرید ، قرارداد آتی فروش .

اما فیوچر چگونه می تواند به عنوان مثال ریسک کالاهای اساسی را پوشش دهی کند؟

بخش مدیریت مالی شرکت تولیدی معتقد است بر اساس روند قیمت ، نرخ شمش آهن در شش ماه آینده افزایش می یابد. مجموعه در شش ماه آینده به ۱۰۰ هزار تن شمش آهن نیاز دارد ، بنابراین ۱۰ فقره پیمان آتی شمش آهن خرید می کند ، تا در صورت افزایش ارزش کالا توانسته باشد اولا به دلیل دارا بودن ارزش آن در خرید آتی خود سود برده باشد و ثانیا با سود حاصله بتواند در خرید فیزیکی افزایش قیمت را پوشش دهی نماید؛ به این ترتیب نرخ کالا را برای خود در آینده ثابت نگه می دارد.
اما در طرف دیگر تحلیل ها و شرایط موجود نشان از کاهش و روند نزولی ادامه دار در نرخ مواد پتروشیمی دارند . شرکت تولیدی به علت داشتن مقادیر زیادی مواد پتروشیمی در انبار و خط تولید ،در اثر کاهش قیمت این کالا دچار ریسک می شود.
بنابراین می تواند با توجه به موجودی دارای های خود اقدام به فروش پیمان آتی مواد پتروشیمی نماید. به این ترتیب اگر موجودی انبار مجتمع تولیدی مورد اشاره ۲۰۰ هزار تن تا چهارماه دیگر باشد ، با فروش ۲۰ پیمان آتی مواد پتروشیمی در بازار کالا ، ضرر کاهش قیمت در آینده را پوشش دهی نماید.

از مهمترین بازارهای آتی بین المللی بورس کالای امکس ( ACE ) ، بورس کالا ( COMEX ) ، بورس فلزات لندن ( LME ) می توان نام برد .

ماهیت قرارداد هجینگ: این قرارداد به این صورت است که یک صادرکننده بعد از مدتی پول خارجی به دستش خواهد رسید و اکنون نگران است ارزش آن پول کاهش یابد، بنابراین قرارداد «فیوچرز» و یا قرارداد اختیار فروش را با کسی منعقد و آن فرد نیز متعهد می‌شود در سررسید مشخص مقدار معینی ارز را از فرد مذکور به یک مبلغ مشخص خریداری کند، یا به عنوان مثال یک واردکننده می‌خواهد در شش ماه آینده کالایی را وارد کند که بابت این واردات نیاز به ارز دارد، اما نگران است قیمت ارز بالا رود، در نتیجه وی می‌آید از اختیار خرید استفاده کرده و یک قرارداد خرید ارز را با کسی منعقد کرده یا از قرارداد فیوچرز ارز استفاده می‌کند به این معنا که شخصی متعهد به فروش مقدار معینی ارز به مبلغ مشخصی می‌شود.

هدف از استراتژی بکارگیری هجینگ چیست؟

۱) جلوگیری و مصونیت در مقابل رشد هزینه مواد اولیه

۲) جایگزین نمودن موجودی انبار با قیمت کمتر

۳) حمایت از فروش محصولات تولیدی بدون پشتوانه در آینده

لذا عمل هجینگ به منظور ایستادن و مقاومت در برابر افزایش قیمت در بازار نقدی یک کالایی که اخیراً به یک قیمت مشخصی فروخته شده ولی هنوز مانند آن کالا خریداری نشده است. فروش یک کالا به صورت قیمت توافقی فعلی بین صادر کنندگان و واردکنندگان و تحویل آن در آینده عملی رایج است. اگر کالایی را هنوز در اختیار نداشته باشیم تحویل آن کالا در آینده بصورت عادی ضمانت اجرایی ندارد. ولی همین عمل می تواند در بورس اتفاق افتاده و تجار و واسطه ها تعهد رسمی مبنی بر تحویل مواد اولیه یا کالای ساخته شده برای تاریخ آینده با قیمت توافقی امروز را به طرف معامله خود بدهند حتی اگر کالایی را در حال حاضر در اختیار نداشته باشند.

برای مثال کارخانه فولاد مبارکه تصمیم به فروش ورق گرم برای تحویل چندماه بعد دارد ولی فعلاً مواد اولیه به اندازه کافی برای تولید ورق گرم ندارد و نیز نمی داند قیمت مواد اولیه برای او در آینده چقدر تمام خواهد شد.

فولاد مبارکه برای اطمینان و رهایی از افزایش قیمت می تواند به بورس فلزات مراجعه نموده و به میزانی که نیاز دارد قراردادهای آتی خریداری نموده و قیمت فروش ورق گرم آینده خود را به قیمت مورد نظرش تضمین نماید. هم اکنون فولاد مبارکه قیمت مواد اولیه را می داند و با افزودن هزینه های تولید و غیره قیمت ورق گرم را می تواند محاسبه نماید.

چنانچه فولاد مبارکه بدون خرید قراردادهای آتی در بورس به دنبال خرید مواد اولیه برود بخاطر افزایش قیمت مواد اولیه آسیب پذیر خواهد شد ولی با معامله قرارداد آتی ها به میزان نیاز خود در بورس در واقع اثر افزایش قیمت مواد اولیه و هزینه های خرید را کاهش می دهد.

پاسخ دادن