چرا پسران راه پدران را نمی‌روند؟|محسن جلال‌پور

چرا پسران راه پدران را نمی‌روند؟|محسن جلال‌پور

بنیان‌گذاران اصلی کسب وکارها معمولا یک معضل بلندمدت دارند؛این‌که چه کسی شایستگی اداره کسب و کارهایشان را دارد.

تهران – اقتصاد برتر – ۲۱ مرداد ۹۸

همیشه پیدا کردن وارث شایسته برای بنیان‌گذاران شرکت‌های بزرگ معضلی بلند مدت بوده است.

در بیشتر شرکت‌ها معمولا پسران ارشد یا برادران کوچک‌تر راه بزرگ‌ترهای خانواده را در پیش می‌گیرند. یا شاید این بار، روی دوش داماد خانواده گذاشته شود.

اما اگر مالک بنگاه پسر بزرگی نداشت یا پسر بزرگ خانواده این نقش را نپذیرفت چه؟ شاید مدیر بنگاه‎ از دخترش بخواهد با مردی باهوش ازدواج کند.

یک ضرب‌المثل ژاپنی می‌گوید: شما نمی‌توانید پسران خود را انتخاب کنید اما در انتخاب داماد مختارید.اما اگر مالک بنگاه مثل من دختری نداشته باشد،قاعدتا دامادی هم نخواهد داشت.

روش دیگر این است که سهامدار اصلی یکی از کارمندان برجسته بنگاه خود را به عنوان وارث شایسته برگزیند. بدیهی است که روش‌های دیگری هم هستند …

راستش دنبال این نیستم که درباره روش‌های اداره بنگاه پس از بازنشستگی بنیان‌گذار اصلی بحث کنم اما از طرح این مسأله دو هدف دارم:
یکی این‌که به نظرم کسب وکارهای خانوادگی در ایران عموما قدیمی و ریشه‌دار هستند.بیشتر آنها بیش از ۵۰ سال قدمت دارند اما به نظر می‌رسد خیلی از آنها درگیر چنین معضلی هستند و این معضل پیش از آن‌که به انگیزه پسران برای ادامه راه پدر مربوط باشد، به فضای نامساعد کسب وکار مربوط است.

دوم این‌که دوستان شبکه اینترنتی اقتصاد ایران با طرح این پرسش که چرا پسران راه پدران را نمی‌روند؟ مستندی درباره زندگی من ساخته‌اند و آن‌جا در گفت وگو با دکتر علی اصغر سعیدی توضیح داده‌ام که چرا پسرانم -امین و رامین- راه من را ادامه ندادند و سراغ کسب وکارهای مدرن رفتند. پیشنهاد می‌کنم مستند “پرتره” را که جمعه ۱۸ مرداد، ساعت ۲۰ از شبکه اینترنتی اقتصاد ایران http://www.ecoiran.com پخش شده است، جستجو کرده و تماشا کنید.

✍️محسن جلال‌پور

پاسخ دادن