جلال طالبانی رئیس جمهور سابق عراق درگذشت

رسانه های عراقی لحظاتی قبل خبر درگذشت جلال طالبانی رئیس جمهوری سابق عراق و دبیرکل اتحادیه میهنی کردستان عراق را در بیمارستانی در کشور آلمان تایید کردند.

تهران – اقتصاد برتر – ۱۱ مهر ۹۶

این رهبر مبارز علیه دیکتاتوری صدام که بعد از تشکیل نظام سیاسی جدید عراق در ۲۰۰۳ میلادی نقش مهمی در وحدت عراق ایفا کرد، پس از سال ها بیماری امروز سه شنبه در گذشت.

به گزارش  شبکه تلویزیونی روداو، پیش از این یکی از مسئولان دفتر جلال طالبانی، رئیس‌جمهور پیشین عراق و دبیرکل حزب اتحادیه میهنی کردستان خبر درگذشت وی را تکذیب کرد اما گفت، شرایط جسمانی مناسبی ندارد.

جلال طالبانی که از رهبران کردهای عراق محسوب می‌شود از ۷ آوریل ۲۰۰۵ تا ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ رئیس جمهور عراق بود گرچه در پی یک سکته مغزی شدید در سال ۲۰۱۲، عملا از همان سال از صحنه سیاسی عراق خارج شد.

جلال طالبانی که شخصیتی کاریزماتیک در میان کردهای عراق و تقریبا تمامی کردها محسوب می‌شد، بیشتر عمر خود را به عنوان پیشمرگ در مبارزه با رژیم بعث عراق گذرانده و رهبری جنبش‌های مسلحانه مختلفی را علیه حکومت صدام بر عهده داشت.

جلال طالبانی که بود؟

جلال طالبانی، معروف به «مام جلال» از سران جنگ‌های چریکی کردهای عراق علیه رژیم صدام، دیکتاتور سابق این کشور است که پس از حمله ائتلاف به فرماندهی آمریکا در سال ۲۰۰۳ و سقوط وی، توسط مجمع ملی به سمت ریاست جمهوری انتخاب شد.

وی در سال ۱۹۳۳ میلادی در روستای کلکان به دنیا آمد. طالبانی در سال ۱۹۴۶ و در سن ۱۳ سالگی انجمن مخفی دانش‌آموزان کُرد را تشکیل داد و بعد از آن به حزب دمکرات کردستان به ریاست ملامصطفی بارزانی پیوست و در ۱۹۵۱ زمانی که بیشتر از ۱۸ سال نداشت به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب انتخاب شد.

زندگینامه

بعد از تجزیه حزب دموکرات کردستان (KDP)، طالبانی عضو گروهی به نام دفتر سیاسی بود که از ملا مصطفی بارزانی جدا شده بودند. شکست و فروپاشی نهضت کُردها در سال ۱۹۷۵، بحران عمیقی برای کردستان به همراه داشت. حزب میهنی کردستان عراق (PUK) دو ماه بعد از این فروپاشی با هدف بازسازی، جهت دادن به حرکت و مقاومت کردها و ساماندهی جامعه کرد به شیوه‌های مدرن و دموکراتیک، به‌وسیله طالبانی و تعدادی از روشنفکران کرد پایه‌گذاری شد. این حزب در ۱۹۷۶ فعالیت‌ها و مقاومت‌های مسلحانه خود را در داخل خاک عراق علیه حکومت حاکم بر عراق و با نیم نگاهی به رقابت با رقیب حاکم و سنتی خود – حزب دموکرات کردستان- شروع کرد.

پس از اخراج نیروهای عراق از کویت در سال ۱۹۹۱، حزب PUK نقش رهبری را در شورشهای ناموفق کردها در شمال به عهده داشت و نیروهای آن موفق به تصرف چندین شهر شدند ولی این پیروزی کردها دیری نپایید و نیروهای عراقی مبارزان کرد را شکست داده و میلیون‌ها نفر را مجبور به فرار به کوه‌های اطراف مرز ترکیه نمودند. پس از آن هر دو حزب PUK و KDP مذاکره با حکومت عراق را از سر گرفتند و اعلام منطقه پرواز ممنوع در شمال و جنوب عراق توسط نیروهای ائتلاف در جنگ خلیج فارس، فرصتی طلایی برای هر دو حزب، فراهم کرد.

در ماه مه ۱۹۹۲، در کردستان عراق انتخابات محلی برگزار شد و حزب میهنی ۴۲/۲٪ آراء را کسب کرد و با توجه به اینکه هیچ‌کدام از دو حزب اکثریت آرا به دست نیاوردند توافق شد که کردستان به دو بخش مساوی تقسیم شده و هر کدام به اداره بخشی از آن بپردازند. تقسیم کردستان بین احزاب دموکرات و میهنی و تفاوت استراتژی و عملکرد دو حزب، جنگ داخلی شدیدی را بین دو حزب در ۱۹۹۴ به دنبال داشت.

با تلاش‌های خارجی و پس از برگزاری چند نشست بین اعضای ارشد دو حزب، سرانجام در سال ۱۹۹۸ و در واشنگتن توافق نامه صلحی بین رهبران دو حزب – مسعود بارزانی و جلال طالبانی – به امضا رسید. ارتباط دو حزب در سال ۲۰۰۲ به عالی‌ترین سطح خود رسید تا جائیکه برهم صالح، نخست وزیر حکومت میهنی به خبرنگاران اعلام کرد که هر دو حزب توافق کرده‌اند اداره کردستان را یکی کنند.

بعدها بر اساس قانون اساسی عراق که در آن رییس جمهوری برای کردها در نظر گرفته شده، جلال طالبانی به عنوان اولین رییس جمهوری غیر عرب عراق دو سال پس از سرنگونی صدام، در سال ۲۰۰۵ انتخاب شد.

*ایرنا

پاسخ دادن