جهانگرد آلمانی در سفر پنج ساله با پای پیاده، پیام صلح و دوستی را به مشهد رساند.

تهران – اقتصاد برتر – ۲ خرداد ۹۶

به گزارش روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان رضوی، ‘توماس هاینریش اشموکل’ جهانگرد آلمانی که مدت پنج سال است سفر خود را با پیام صلح و دوستی آغاز کرده است روز دوشنبه به مشهد مقدس رسید.

این جهانگرد که تحصیلکرده رشته اقتصاد است، گفت: سالها به امور بیمه اشتغال داشتم و در ۵۰ سالگی سفرم را از آلمان به مقصد خاور دور با هدف صلح جهانی آغاز کرده ام.

وی افزود: برای شروع سفر، کار را رها کردم و در زمینه ‌های صلح، ادیان، عرفان و اسلام به تحقیق و بررسی پرداختم.

وی با بیان اینکه حدود پنج سال است که هامبورگ را ترک کرده ام، اظهار کرد: تاکنون به کشورهای سوریه، ترکیه، ارمنستان و ایران سفر کرده ام و مسیر حرکت خود را در کشورهای افغانستان، پاکستان، هندوستان، تبت و میانمار ادامه خواهم داد.

این جهانگرد گفت که در این مدت ۲۰ هزار کیلومتر را طی سه سال پیموده و ۲ سال نیز برای انجام فعالیت ‌های صلح ‌طلبانه در کشور ارمنستان توقف داشت.

وی ادامه داد: با آغاز جنگ در سوریه، کمک به پناه ‌جویان سوری را در اولویت سفر خود قرار داده ام.

اشموکل افزود: با ورود به ایران از شهرهای تبریز، مغان، زنجان، قزوین، تهران، دماوند، سمنان، سبزوار، نیشابور عبور کرده و به مشهد رسیده ام.

وی گفت: در سفر به مشهد صحن و سرای حرم مطهر رضوی مرا مجذوب کرد و تحت تاثیر شکوه این بارگاه منور قرار گرفتم زیرا حرم حضرت امام رضا (ع) همانند آینه ای است که زیبایی ‌های درون انسان‌ ها را منعکس می ‌کند.

آنچه نادیدنی است آن بینی

از اشموکل درباره جاذبه‌های شهر مشهد می‌پرسیم که با پاسخ متفاوتش روبه رو می‌شویم: «بیش از همه نقاط، صحن و سرای حرم رضوی جذبم کرد.» بعد اضافه می‌کند: «در طول سفر با ورود به کشور ترکیه، عملا به قلمروی سرزمین‌های اسلامی وارد شدم، پس به احترام باورهای مسلمانان، آموختن آداب اسلامی را تمرین ‌کردم تا هم دین اسلام را بهتر بشناسم و هم خوبی‌های آن را درک کنم. وقتی به حرم رضوی وارد شدم با دیدن آن مکان زیبا، تحت‌تاثیر شکوه آنجا قرار گرفتم. حرم مثل یک آینه است که زیبایی‌های درون انسان‌ها را منعکس می‌کند.»


اما تنها شکوه معماری و زیبایی حرم نبوده که نگاه این جهانگرد آلمانی را به خود جلب کرده است، او می‌گوید: «در آن مکان، یک انرژی بسیار مثبت و آرامش‌بخش را احساس کردم. مکانی باشکوه که به همه مردم تعلق دارد. همه می‌توانند بیایند و از زیبایی‌های معماری و معنوی آن بهره بگیرند.»
ماجرای دو دعوت
این جهانگرد آلمانی، وبلاگی دارد که در آن داستان‌های سیر و سفرش را با خوانندگان جهانی خود به اشتراک می‌گذارد. از آن میان، به نقل دو خاطره کوتاه بسنده می‌کند. اولین خاطره وی به حضورش در روستایی اطراف سبزوار بازمی‌گردد. تعریف می‎کند: «از من دعوت کردند تا شب را در مسجد بمانم. مردم از این که یک خارجی در محل عبادت‌شان بماند، ناراحت نبودند. خیلی گرم و دوستانه از من پذیرایی می‌کردند و مراقب آسایشم بودند.» خاطره دومش نیز به روستای ابراهیم‌آباد نرسیده به نیشابور مربوط می‌شود. در ورودی روستا، مردی که قرار بوده میزبانش باشد، چشم انتظار او ایستاده بوده است. ساعتی زودتر هم آمده. اشموکل، زیبایی این دیدار را چنین توصیف می‌کند: او خیلی محترمانه از من برای حضور در منزلش دعوت کرد و هنگامی که جواب مثبت من را شنید چنان خوشحال شد که برایم زیبا و شگفت انگیز بود. این جنس مهمان‌نوازی، مثال‌زدنی است.

پاسخ دادن