خطر بیکار شدن میلیون‌ها نفر تا سال ۲۰۳۰ میلادی

خطر بیکار شدن میلیون‌ها نفر تا سال ۲۰۳۰ میلادی

تا سال ۲۰۳۰ میلادی میلیون‌ها نفر بیکار شده و میلیون‌ها نفر با این مشکل مواجه خواهند شد که شغلی مطابق با مهارت خویش نخواهند یافت.

تهران – اقتصاد برتر – ۱۴ بهمن ۹۸

به گزارش #اقتصادبرتر النور بیزبی در ایندیپندنت نوشت: به هشدار شوراهای شهر، تا سال ۲۰۳۰ میلیون‌ها نفر در انگلستان به خاطر «عدم انطباق» مهارت‌های آنان با کارهای موجود، در معرض خطر عدم اشتغال یا اشتغال در کاری بدون مهارت و تجربه خود قرار خواهند گرفت.

به گزارش اتحادیه شوراهای شهری، احتمالا حدود ۶ میلیون نفر طی دهه آینده به دنبال شغل‌های متناسب با مهارت خویش خواهند بود.

پژوهشی که برای این اتحادیه (که متشکل از شورای شهرهای انگلستان است) انجام شد، تخمین زده است که تا سال ۲۰۳۰ حدود ۱۳ میلیون نفر با مهارت‌های متوسط به دنبال اشتغال در تنها ۹ میلیون شغل فعال خواهند بود. این پژوهش می‌افزاید، حدود ۵ میلیون از افراد با مهارت‌های سطح پایین نیز با ۲ میلیون فرصت شغلی در این سطح مواجه خواهند شد.

این اتحادیه از دولت خواسته است که با استفاده از ردیف بودجه، مواردی نظیر آموزش مهارت‌های مورد نیاز برای بازگشت به بازار کار، کارآموزی، مشاوره انتخاب شغل، و طرح‌های حمایت از تجارت‌های محلی تعبیه کند تا به بهبود وضعیت موجود در این مناطق منجر شود. شوراهای شهر می‌گویند، حمایت محلی از افراد، به مقابله با مشکل عدم انطباق مشاغل و مهارت‌ها کمک خواهد کرد و افراد را در مسیر اشتغال در کارهای محلی هدایت خواهد کرد، و تعداد جوانان بیکار را کاهش خواهد داد.

کوین بنتلی، رئیس هیات مردم و اماکن اتحادیه، گفت: «میلیون‌ها نفر در آینده با این مشکل مواجه خواهند شد که شغلی مطابق با مهارت خویش نخواهند یافت، و این امر هزینه‌ای گزاف بر زندگی مردم، و اقتصاد ملی و محلی خواهد گذاشت. شوراهای شهر بهترین مکان برای هدایت تلاش‌هایی در این راستاست که به دولت کمک کند تا توسعه و اشتغال‌زایی را به تمام مناطق کشور بیاورد، و اطمینان دهد که همه کاملا از مهارت‌های لازم برای رقابت در کسب شغل‌های آینده برخوردار خواهند بود.»

او افزود: «برای این که چنین امری محقق شود، نظام مهارت‌های ملی متلاشی و پیچیده ما باید با طبیعت همیشه در تغییر بازار کار انطباق یابد. هماهنگی بهتر نهادهای محلی با خدمات موجود، جوانان را با فرصت‌های بهتری روبه‌رو خواهد کرد تا سطح مهارت‌های خود را برای یافتن شغل افزایش دهند، و بزرگسالان نیز می‌توانند با بهره جستن از این خدمات و افزایش مهارت‌ها، در مشاغل خود باقی بمانند. این امر، نکته‌ای کلیدی در زمینه ارتقای بهره‌وری، انطباق مهارت‌ها با فرصت‌های شغلی، و بهبود اقتصادهای محلی است.»

این درخواست، بعد از اخطار سال گذشته شوراها اظهار شد، به‌رغم آن که مجریان برنامه مشاوره شغلی دولت مدعی بودند که آن طرح برای کمک به محروم‌ترین کودکان انگلستان به کار بسته شده است، اما در واقع حتی در دسترس هزاران جوان هم نیست.

این اتحادیه گفت: برنامه مشاوره شغلی که برای هدایت جوانان در انتخاب شغل طراحی شده است، تنها در دسترس بخشی از دانش‌آموزان و دانشجویان است؛ چرا که تنها ۱۳۰۰ مدرسه و دانشگاه در این برنامه مشارکت دارند.

استفان ایونس، مدیرعامل موسسه تحصیل و اشتغال (Learning and Work Institute) که این پژوهش را انجام داده است، گفت: «کشورهای دیگر همواره در زمینه آموزش مهارت به شهروندان خود کوشا بوده‌اند، در حالی که این روند در انگلستان طی دهه گذشته متوقف شده است که در اثر کاهش عظیم ردیف بودجه آموزش بزرگسالان در انگلستان اتفاق افتاده است. به همین خاطر، انگلستان اکنون در مقایسه با سایر کشورها بسیار عقب‌تر است و تعداد بزرگسالانی که به فراگیری مهارت‌های جدید مشغول‌ هستند، در پایین‌ترین حد خود در طول تاریخ قرار دارد. ما اکنون به یک دهه سرمایه‌گذاری روی این قضیه نیاز داریم تا فرصت‌های زندگی و کامیابی اقتصادی را بهبود بخشیم و باعث ارتقای سطح کشور شویم. این سرمایه‌گذاری نیز باید از طریق همکاری دولت ملی با شوراهای محلی، کارفرمایان و اصناف تجاری انجام گیرد.»

سخنگوی وزارت آموزش گفت: «باید مطمئن شویم که افراد با هر سابقه و در هر سن و سالی، از مهارت‌های لازم برای اشتغال برخوردار باشند تا زندگی خود را بهبود بخشند و اقتصاد بریتانیا را تقویت کنند. ما در طول کار مجلس جاری، ۳ میلیارد پوند بیشتر به صندوق مهارت‌های ملی جدید اختصاص خواهیم داد تا به مردم کمک کنیم که مهارت‌های جدید بیاموزند و برای اقتصاد دنیای آینده آماده شوند.»

او ادامه داد: «ما به سرمایه‌گذاری در آموزش و مهارت‌آموزی بزرگسالان از طریق تامین ردیف بودجه تحصیل بزرگسالان ادامه خواهیم داد. تا کنون حدود نیمی از این بودجه به سازمان‌های مربوطه تحویل داده شده است تا بتوانند مستقیم به حمایت از بزرگسالان بپردازند تا مهارت‌های مورد نیاز کارفرمایان منطقه خود را بیاموزند، از کمبود مهارت کاسته شود، و رفاه جوامع ارتقا یابد.»

*ترجمه: مریم صدیقی

پاسخ دادن