با اینکه این هفته بزرگ‏ترین رویداد فضاى بین‏ الملل بعد از انتخاب دوباره حسن روحانى در ایران، حضور رئیس جمهوری آمریکا در عربستان است، قصد داریم به این موضوع نپردازیم.

تهران- اقتصاد برتر- ۳خرداد۹۶

آنچه «ترامپ» در عربستان عنوان کرده با تمایلات اقتصادی او در این سفر کمى در تناقض است. او می‏خواهد به اوضاع خاورمیانه سامان دهد و دوست دارد ایران را منزوى کند. رئیس جمهورى که در سیاست داخلى دچار مشکلات بسیار جدى است، و خطر برکنارى هر روز از قبل به او نزدیک‏تر می‏شود، نمى‏تواند براى کشورهاى دیگر برنامه ریزى درستى بکند.

بنابراین تا تکلیف آقای ترامپ در خاک آمریکا مشخص نشده زیاد سیاست خارجى او را جدى نمى‏گیریم.

اما صحبت امروز ما در ارتباط با نقل مکان ونزوئلایى‏هایى است که به علت مشکلات اقتصادى کشورشان را ترک مى‏کنند. به نظر مى‏رسد بعد از «چاوز» شیرازه این کشور از هم پاچیده است. راننده‏هاى تاکسى در آرژانتین، گارسن‏هاى پاناما، و قنادهاى اسپانیا معمولا ونزوئلایى هستند. شغل‏هاى کلاس چندم (کرید سوم)در کشورهاى دیگر تنها راه حل آنها در مواجهه با سیاست‏های اقتصادی «مادورو»(رهبر فعلى ونزوئلا) بوده است.

در بحران اقتصادى ونزوئلا جامعه به تنگ آمده بود و تا مادورو خواست مردم را آرام کند، دست‏هاى پشت پرده احتمالا آمریکایی شهرهاى اصلى را به آشوب کشید، آمریکا مدت‏هاست که دوست دارد در ونزوئلا، که کشورى نفت خیز است، نفوذ کند. چاوز اجازه این نفوذ و اعمال نظر را نمى‏داد و حالا آمریکا علیه رهبر این کشور به آشوبگران کمک مى‏کند.

این کمک‏ها معمولا دیده نمى‏شود و از طریق «سی آی ای» به صورت مخفیانه اعمال می‏گردد.

گزارش شده که حدود یک میلیون ونزوئلایی در کلمبیا حضور دارند و این کشور همسایه از وضعیت مهاجرت زیاد خوشحال نیست. سرویس دادن به یک میلیون نفر انسان اضافه بر جمعیت خود کلمبیا و همچنین اشتغال آنها مشکلات عدیده‏ای را به وجود آورده. کشورهای برزیل و مکزیک نیز از وضعیت کلمبیا و مهاجرانش ابراز نگرانی می‏کنند و راه حل را دموکراتیک ترسیم کرده‏اند. اما مادورو که قیام نیمه مردمی نیمه بیگانه را در کشورش می‏بیند، زیاد به راه حلی دموکراتیک اعتقاد ندارد.

شاید چند سال پیش اگر دولت ونزوئلا تدابیر اقتصادی بهترى را وضع می‏کرد، دچار این بحران نمى‏شد. آیا واقعا مادورو فکر می‏کرد روزى وضعیت به این بحران کشیده شود؟ با این وضعیت مهاجرت و بحران داخلی یکی از نقاط پنهان وضعیت ونزوئلا، کم شدن قدرت این کشور، در خارج از خاکش است. یک سری سازمان و تعهد فی ما بین ونزوئلا و کشورهای آمریکای جنوبی وجود دارد که ونزوئلا در حال از دست دادن جایگاه تاثیرگذار خود در این سازمان‏هاست. این همان چیزی است که آرژانتین و دیگر رقبا در این سازمان‏ها دنبال می‏کنند، یعنی رنگ باختن ونزوئلا و دیپلمات‏هایش و تصاحب صندلى‏هاى حساس به وسیله دیپلمات‏های آرژانتینى. نکته بسیار جالبى در این بحران نهفته است که نشان مى‏دهد سیاست داخلى و مردم یک کشور چقدر مى‏توانند در مذاکرات و نشست‏هاى خارجى تاثیر گذار باشند. نظر شما در این مورد چیست؟ به نظر شما آینده ونزوئلا به کدام سمت مى رود؟

*امیرحسین خادم المله

پاسخ دادن