زنان بی صدا

در هفته ‏ای که گذشت، در فضای مجازی، به کرات شاهد عکس ‏ها و نوشته ‏هایی درباره خشونت علیه زنان بودم .. از فعالان حقوق زن گرفته تا بازیگران و چهره‏ های سرشناس همه درباره این موضوع واکنش نشان دادند.

اقتصاد برتر – ۸ آذر ۹۶

در هفته ‏ای که گذشت، در فضای مجازی، به کرات شاهد عکس ‏ها و نوشته‏ هایی درباره خشونت علیه زنان بودم .. از فعالان حقوق زن گرفته تا بازیگران و چهره‏ های سرشناس همه درباره این موضوع واکنش نشان دادند. خیلی ‏ها واکنش ‏هایی از سر خشم و اعتراض داشتند، برخی متن‏ ها و شعرهای احساسی منتشر کردند، عده‏ ای از تجارب بدشان گفتند و در نهایت همه این عمل را نهی کردند اما به نظر بعد از مدتی احساسات عمومی فروکش کرده و در پایان دوباره زنان و دختران می مانند با کوهی از مشکلات و ناراحتی‏های روحی و جسمی.

*این نوشته به هیچ وجه یک متن مرد گریز نیست، بلکه صرفا یادآور حقوق انسانی زن به عنوان موجودی محق در جامعه است که بسیاری از آنان در کوران هیاهو و ناملایمات اجتماع نسبت به حقوق انسانی خود نا آگاه اند و بی پناه مانده ‏اند.

مردان بسیاری را می‏ شناسم که نه تنها همسرشان، بلکه کل خانواده از وجود آنها عشق می‏گیرد و تا پای جان، برای تامین آرامش روحی و مالی خانواده تلاش می‏کنند که از همین جا و از صمیم قلب، روح پاک و بزرگشان را می‏ ستایم.

موضوعی که به عنوان یک زن همیشه درگیر آن بوده‏ ام این است که در صورت بروز مشکل و آسیبی برای یک زن او چطور می‏تواند و از کجا باید کمک بگیرد و یا ساده تر به کجا باید پناه ببرد؟ مروری کنیم به خشونت‏هایی که یک زن را در جامعه تهدید می‏ کند .

زخمی که نمی‏بینیم !

بگذارید ببینیم با شنیدن این عبارت، «خشونت علیه زن» یاد چه چیزی می‏ افتید؟ یا اصلا چه تصویری جلوی چشمتان نقش می‏بندد؟

یک چشم کبود؟ صورت خون آلود؟ دستی شکسته؟ شاید هم به یاد فیلم‏ هایی که دیده ‏اید بیفتید و صدای جیغ و گریه بازیگران آن مجدد در گوشتان طنین بیندازد ..

می‏ دانید ؟ خشونت همیشه فیزیکی نیست. خشونت تحقیر، آزار و گاهی یک نگاه بی‏ اعتمادی است !

خشونت بی کلام مثل مردی است که حضورش زن را مضطرب می‏ کند ! زن با آمدن او غمگین می‏شود. نمی‏ داند چرا. در حضور مرد انگار کلافه است. انگار خود واقعی ‏اش نباشد . انگار از این که خوب نیست می ‏ترسد، که کمبودی دارد ! باید لاغرتر باشد، چاق‏تر باشد، زیباتر باشد و … خشونت نداشته‏ هایی است که زن فکر می‏ کند باید داشته باشد. خشونت نقابی است که زن به صورت می‏ زند تا خودش نباشد تا برای مرد کافی باشد!

کتک بدترین خشونت نیست!

کتک بدترین نوع خشونت علیه زنان نیست. کبودی، زخم و شکستگی خوب می‏شود. قدرت و شادابی و باور به خویشی که از زن در طول ماه‏ها و سال‏ها گرفته می‏شود گاهی هیچ وقت، هیچ وقت، ترمیم نمی ‏شود …
خشونت، آزار و تحقیر، پله ‏های نردبانی هستند که انتهای آن زنی است ناتوان که اعتماد به نفس ندارد، بی اراده،  غمناک، افسرده و وابسته است، که توهم دارد هیچ راهی جز سکوت در مقابل خشونت‏ های فیزیکی و روحی برایش نمانده است.

خشونت سازان چه کسانی هستند ؟

«مریم امیری جاه» متخصص روانشناسی و فعال اجتماعی می‌گوید، مردانی که از کودکی در خانواده شاهد کتک خوردن زنان خانواده بوده ‏اند در بزرگسالی بیشتر مرتکب خشونت علیه همسران می‏ شوند. افراد ناپخته، بی حوصله، وابسته و متزلزل و کسانی که از احساس بی کفایتی رنج می‏برند بیشتر زنان را آزار می‏ دهند. برخلاف تصور عموم، حتی دنیای مدرن نیز خشونت علیه زنان را کم نکرده که بیشتر کرده است. برخی مردان مخالف استقلال مالی همسران هستند و در اموال شخصی آنها دخل و تصرف می‏ کنند. با ندادن خرجی خانه و پول کافی برای زنان مضیقه‏ های مالی ایجاد می‏کنند. با تهدید طلاق و یا ازدواج مجدد آنها را از لحاظ روانی تحت فشار می‏ گذارند حتی اگر به شوخی آن را مطرح کنند، زن از این رفتار رنج می ‏برد.

مردان نیز مورد سوء رفتار زنان قرار می‏گیرند اما بخش عمده خشونت خانگی که منجر به مرگ و رفتار ناهنجار می شود از سوی مردان علیه زنان و افراد خانواده انجام می‏ شود.

سکوت بدتر از خشونت !

تحقیقات روانشناسی نشان می‏ دهد از هر ۳ زن، یک نفر خشونت (جسمی و یا احساسی) را تجربه کرده است و از هر ۱۰ زن قربانی خشونت، تنها ۴ نفر درخواست کمک کرده‏اند.

خیلی از زنان قربانی خشونت هنوز نمی‌دانند مشکل خود را با چه کسی در میان بگذارند! از کجا کمک بگیرند؟ به کجا پناه ببرند؟ از روی ناآگاهی فکر می‏کنند اگر اعتراضی بکنند، حمایت فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی نخواهند داشت و باورشان می ‏شود زندگی همین است! چیزی که در روانشناسی از آن به عنوان «درماندگی اکتسابی» یاد می‏ کنند .

بحران از آنجا تشدید می‏شود که زنان قربانی خشونت به خود لقب «زن سازش کار» و «زن صبور» می‎دهند. زن آسیب دیده، شیری است که خودش قفسی را به دور خود ایجاد کرده که میله ‏های آن بهانه ‏های مختلف است .

اگر زن اعتماد به نفس داشته باشد و این میله‏ ها را از دور خود باز کند آن وقت می‏ فهمد که چه موجود قدرتمندی است. تغییر ممکن است اما اول باید موضوع را فهمید، جایگاه خود در جامعه را شناخت، توانمندی‏ های خود را باور کرد، آن وقت می ‏توانیم درست تصمیم بگیریم و بدانیم در زمان بروز مشکل چه باید بکنیم .

از بحران به کجا پناه ببریم ؟!

پس از جستجوی فراوان و مشورت با روانشناسان فعال اجتماعی، به این نتیجه رسیدم که در کشور ما برخی شرکت‏ های خصوصی و غیر دولتی هستند که در حوزه کمک به زنان و دختران آسیب دیده فعال هستند اما از آنجایی که همیشه اعتماد بیشتری به نهادها و سازمان‏های دولتی وجود داشته، پیگیر شدم و فهمیدم که سازمان بهزیستی مراکز مشاوره، خانه‌های امن، اورژانس اجتماعی(شماره ۱۲۳) و خط تلفن ۱۴۸۰ را برای کمک به زنان آسیب دیده از خشونت راه‌اندازی کرده است.

خدمات مشاوره تلفنی ۱۴۸۰ بهزیستی، مشاوره تلفنی است بین تماس گیرنده و یک متخصص (مشاور) در جهت شناخت مشکل تماس گیرنده.

مشاوران از طریق گوش دادن به مشکلات زنان تلاش می‏ کنند راهکار مناسبی را جلوی پای آنان بگذارند .

سازمان بهزیستی نسبتا امکانات خوبی را برای خدمات مشاوره و روانشناختی فراهم کرده است، گرچه کم است اما برای شروع خوب است که زنان در صورت نیاز از این امکان بهره بگیرند.

خط مشاوره تلفنی دولتی در تمامی استان‏ها از ساعت ۸ صبح تا ۱۹ عصر پاسخگوی مشاوره‏ های خانوادگی است. خدمات این مراکز رایگان بوده و تنها بخش اندکی از هزینه تماس بر عهده تماس گیرنده است و ۱۴۸۰ شماره چهار رقمی است که نیازی به گرفتن کد و یا پیش شماره ندارد.

از جمله مزایای مشاوره تلفنی ناشناخته ماندن تماس گیرنده است زیرا در ایران یکی از مشکلات زنان ما حجب و حیای آنان است که به آنان اجازه نمی ‏دهد مشکلات خود را رو در رو مطرح کنند.

مجموعه این تلاش ها بیانگر این است که زنان نباید مشکلاتشان را درون خود نگهدارند تا به بحران‏ های روحی و جسمی تبدیل شود. آنها باید مسائلشان را با کارشناسان مجرب مطرح کنند و از تخصص و تجربه آنان بهره بگیرند و نباید در قبال خشونت سکوت کنند، پس لطفا از روانشناسان کمک بگیرید !

 

*مهسا خادم المله

آذر ۹۶

 

 

 

 

پاسخ دادن