سامانه تدارکات دولت الکترونیک!|محمود اولاد|تلگرام

اخیرا با این سامانه به خاطر یک قراردادی آشنا شدم. از ماجرای قرارداد که بگذریم که خودش داستانی است، نکات بسیار جالبی را فهمیدم!

تهران – اقتصادبرتر – ۴ دی ۹۹

سامانه تدارکات دولت الکترونیک!

محمود اولاد کارشناس اقتصاد

 این سامانه، به منظور شفافیت، کاهش فساد، حذف دلالی و از این حرفهای خوب خوب تشکیل شده است! سامانه سه قسمت دارد: خرید جزئی و متوسط، مناقصه و مزایده! کافی است سری به قسمت خرید جزئی بزنید! دستگاه اجرائی، برای خرید یک دستگاه بخاری، یا یک عدد تخت تک نفره، یک عدد دوربین دیجیتال! در این سامانه اقدام کرده است! منتظر اینکه، تأمین کننده ای پیدا شود که در سامانه وارد شده و در شرایط کاملا شفاف و به دور از هر نوع فسادی و حذف دلالی، مستقیما بتواند کالای مورد نظر را در اختیار دستگاه محترم قرار دهد! اما نکته اینجاست که آن تأمین کننده عزیز، برای اینکه بتواند در این سامانه به عنوان تأمین کننده وارد شود، باید ابتدا در سامانه ثبت نام کند. برای ثبت نام، باید برود و امضای الکترونیک بگیرد. برای این کار هزینه ای حدود ۳۵۰ هزار تومن لازمه! (بگذریم که توکن ۱۹۰ تومنی را دفاتر بهت میندازن ۳۰۰ تومن!). بعد باید بیاد و چندین نرم افزار از جاوا ۸ گرفته تا آکروبات ریدر و خود نرم افزار توکن و نرم افزار دات نت و چند نرم افزار دیگر که اتوماتیک خود سیستم در کامپیوترت نصب میکند ( و خدا داند که بدون اجازه تو چه جاسوسی از رایانه ات انجام دهد!)، را نصب کنی! بعد از نصب برنامه ها، باید بری و پروفایلت را کامل کنی. در پروفایل، اولا باید برای این تأمین کننده بودن، مجوز از جائی داشته باشی! قاعدتا بدون مجوز امکان نداره بتونی بخاری بفروشی! بعد میری جلوتر، در بخش مالیات! اینجا باید بری در سامانه امور مالیاتی و به عنوان مؤدی ثبت نام کنی و خب داستانهای دیگرش را خودتان میدانید! بعد از همه اینها، باید بروید به عنوان تأمین کننده آن مثلا دوربین یا تخت خواب و بخاری، اعلام قیمت کنی و ثبت کنی تا اگر برنده شدی، ازت خرید کنند!
فکر کنم تا همین قدر کفایت کند! از همه چیز بگذریم، فقط ببینید با این رویه، چه هزینه مبادلاتی سنگینی به خود دستگاههای اجرائی وارد کرده اند! فکر میکنم تابستان آن دستگاه مربوطه، به بخاری مورد نیازش برسد!
وقتی تفکر صرفا مکانیکی شد، نتیجه همین می شود. کارائی شاخص مهمی است. باید دید هر اقدامی چه میزان کارائی دارد؟ آیا منافع آن به هزینه های آن می ارزد؟ با این روش، تعداد تأمین کنندگان تدارکات دولت بسیار محدود خواهد شد و این خود هزینه های بسیار بیشتری تحمیل خواهد کرد.
نکته دیگر این است که بپذیریم که دلالی فعالیتی است که هزینه های مبادلاتی را کاهش میکند. حذف آن، سبب افزایش هزینه ها می شود. وقتی مجموعه ای، با یک قرارداد کلی، تمام امور تأمین تدارکات خود را به شرکتی واگذار میکند، آن شرکت واسطه، کارائی دارد و هزینه های مبادلاتی مجموعه را به شدت کاهش میدهد وگرنه مجموعه مجبور است برای کوچکترین نیاز خود، هزینه های هنگفت شناسائی، امتیازدهی، کنترل و خرید و …. را انجام دهد (مثل همین سامانه!). اگر ساز و کار دلالی، از ساختار رقابتی به ساختار انحصاری یا مافیایی تبدیل شده، راهش این نیست که کل دلالی را نابود کنیم و تصور کنیم اصل این فعالیت مسئله است!


*مطالب مطروحه در نوشته فوق مربوط به نویسنده آن در شبکه های اجتماعی می باشد، رسانه اقتصاد برتر تنها آن را بازنشر داده است و هیچکدام از تحلیل های آن را تایید یا رد نمی کند*

پاسخ دادن