شکل گیری آرایش انتخاباتی ۱۴۰۰

۲۵ گزینه برای انتخابات آینده

کمتر از ۹ ماه مانده به سیزدهمین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران که قرار است ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ برگزار شود، آرایش سیاسی نامزدها بتدریج شکل می‌گیرد و فعالان سیاسی که قصد شرکت در انتخابات آینده را دارند از هم اکنون دست به کار شده اند و به روش‌های مختلف تلاش می‌کنند در معرض دید افکار عمومی قرار دهند.

تهران – اقتصاد برتر – ۱۵شهریور ۹۹

معمولا سه ماه قبل از روز انتخابات مقدمات کار از جمله ثبت نام نامزدها و بررسی صلاحیت آنها توسط وزارت کشور و شورای نگهبان آغاز می‌شود. یعنی کمتر از شش ماه به رسیدن به ایام انتخابات باقی است. گرچه هنوز برای صف آرایی انتخابات نامزدها زود است اما فعالیت‌های انتخاباتی مدتی است شروع شده اما بتدریج آثار آن مشهود می‌شود. رسانه‌های وابسته به جناح‌های سیاسی نیز که صحنه انتخاباتی را رصد می‌کنند، همپای سیاستمداران دست به تحلیل شده و تلاش می‌کنند شگرد‌های انتخاباتی طرف‌های مقابل را افشا کنند. هر چه چهره‌های انتخاباتی و سیاسی تلاش می‌کنند اهداف و شگرد‌های انتخاباتی آنان فعلا افشا نشود اما رسانه‌های همگانی از فعالیت‌های انتخاباتی آنان سخن می‌گویند. در کلان کشور چهره‌های مدعی نامزدی انتخابات به سه گروه اصولگرایان، اصلاح طلبان و مستقل‌ها تقسیم می‌شوند اما در داخل هر جناح طیف‌های متفاوتی وجود دارند که هر کدام مدعی معرفی نامزد خاص در انتخابات هستند. ظاهر امر نشان می‌دهد شخصیت‌های سیاسی حاضر نیستند از تصمیمات راس جناح سیاسی خود تبعیت کنند اما اینکه این جناح‌ها در نهایت به ائتلاف و وحدتی سرنوشت ساز دست خواهند یافت. جای تامل و بحث دارد. در سه جبهه یادشده چهره‌هایی هم هستند که با هر دو جناح سیاسی اصولگرا و اصلاح طلب ارتباط دارند و تشخیص گرایش سیاسی آنان دشوار است. این چهره‌ها جلب حمایت هر دو جبهه را عامل موفقیت خود در انتخابات می‌دانند. معمولا چنین افرادی که می‌توانند آرای دو جبهه را اخذ کنند بیش از دیگران در انتخابات‌ها موفق هستند.

در اردوگاه اصولگرایان هنوز صف آرایی‌ها خیلی مشخص نیست و چهره‌های مطرح برای انتخابات علنی به میدان نیامده اند اما از رفتار برخی چهره‌ها می‌توان حدس زد که چه کسانی موضع انتخاباتی به خود گرفته اند. هنوز فعالیت‌ها انفرادی است و ائتلاف و وحدتی در میان نیست. فعلا آرایش‌ها در حد ملاقات با بزرگان سیاسی و مراجع عظام، اظهار نظر‌های سیاسی، نقد جناح مقابل، ارائه پیشنهاد‌های خاص برای حل مشکلات و یا سفر‌های استانی و دیدار با مردم است. جلسه هماهنگی ای هم اگر وجود دارد، فعلا علنی نیست و گهگاه خبری از نشست چند چهره انتخاباتی منتشر می‌شود. قطعا احزاب و گروه‌های سیاسی بحث و گفت و گو درباره انتخابات آینده را از مدت‌ها پیش شروع کرده اند و فهرستی از نامزدهای احتمالی جناح خود دارند اما فعلا علنی نیست و در حد بحث‌های درون جناحی است. در بحث‌های سیاسی یکی از شاخص‌های معرفی نامزد برای انتخابات توان چهره سیاسی برای کسب تائید صلاحیت از شورای نگهبان است. جناح‌ها تلاش دارند، افرادی را نامزد کنند که بتوانند از شورای نگهبان تائید صلاحیت بگیرند.

در جبهه اصولگرایان از محمدباقر قالیباف، علی لاریجانی، سعید جلیلی و عزت الله ضرغامی به‌عنوان نامزد‌های اصلی یاد می‌کنند. البته خیلی‌ها هم علاقه دارند علی اکبر ناطق نوری به میدان بیاید که تا کنون علاقه ای از خود نشان نداده است و یا اقدامی نکرده است که نشان دهد تمایلی به شرکت در انتخابات ریاست جمهوری دارد. حزب موتلفه اسلامی هم در حال بررسی حضور در انتخابات با نامزد مستقل است که احتمال حضور دوباره مصطفی میر سلیم را می‌دهند. البته با توجه به رای پایین میر سلیم در انتخابات مجلس بعید است وی تمایلی به حضور در انتخابات آینده داشته باشد و احتمالا حزب موتلفه فرد دیگری را نامزد کند. در بین جوان تر‌ها مهرداد بذرپاش یا سید محمد حسینی وزیر اسبق ارشاد هم مطرح هستند. از مجلسی‌ها هم از حمیدرضا حاج بابایی و علی نیکزاد نام می‌برند. چهره‌هایی نظیر محسن رضایی، پرویز فتاح و حسین دهقان هم هم مطرح هستند. و آنها گهگاه اقداماتی انجام می‌دهند که نشان از تمایل اشان به حضور در انتخابات آینده دارد.

برخی هنوز معتقدند آیت الله رئیسی می‌تواند یکی از اصلی ترین نامزدهای انتخابات آینده باشد اما با توجه به مسئولیت وی در قوه قضائیه بعید بنظر می‌رسد وی تمایلی به جدایی از قوه قضائیه داشته باشد. اما نام او را نباید از فهرست نامزد‌های احتمال انتخابات حذف کرد. برخی از سخنان احمدی نژاد اینگونه برداشت می‌کنند که وی نیز خواهد آمد اما با توجه به فضای سیاسی کشور، احتمال حضور مستقیم احمدی نژاد فراهم نیست و احتمالا افراد وابسته به وی نظیر شمس الدین حسینی الهام، یا نیکزاد ممکن است از طرف وی نامزد شوند.

در اردوگاه اصلاح طلبان، نیز نام‌های مختلفی مطرح هستند که در راس آنها می‌توان از اسحاق جهانگیری، محمد رضا عارف، محسن هاشمی، محمد جواد ظریف و مصطفی معین نام برد. از رضا خاتمی هم عده ای نام بردند ولی بعدا تکذیب شد. بیشترین دغدغه در جبهه اصلاحات معرفی فردی است که شورای نگهبان آن را تائید صلاحیت کند. علت مطرح شدن جهانگیری و عارف این است که این دو به احتمال قوی می‌توانند تائید صلاحیت از شورای نگهبان را اخذ کنند. البته در داخل جبهه اصلاحات غیر از محسن هاشمی افراد دیگر موقعیت مناسبی ندارند و تندروتر‌های این جبهه به‌دنبال افرادی هستند که مواضع آنان را به صراحت مطرح و پیگیری کند. به هر حال از این به بعد تا زمان انتخابات باید فعالیت‌های افراد نامبرده رصد شود و ببینیم این افراد چه اقداماتی انجام می‌دهند که در راستای انتخابات تعریف خواهد شد.

پاسخ دادن