عید شکست شیطان

عید قربان، روز بزرگ آزمون بندگی و یکتاپرستی، روز شکست بزرگِ شیطان، روز ایثار و از خود گذشتگی، روز نجابت، وقار و ایثار اسماعیل و پیروزی ابراهیم و اسماعیل در امتحان بزرگ الهی، روز رمی در جمرات و غلبه بر شیطان بزرگ و همه شیاطین درون و روز صلابت و مقاومت است.

تهران – اقتصادبرتر – ۳۰ تیر ۱۴۰۰

عید قربان، یعنی عید رهیدگی و آزادی از اسارت نفس و اباطیل، به سوی شکوفایی ایمان و یقین، و رهایی از ذلت وابستگی ها و هر آنچه غیر خدایی و گمراه کننده باشد.

عید قربان، عید پاک و عید تن و جان سپردن در راه خدا و پایان سیطره ارباب الانواع و رهایی از چنگال نفس اماره به سوی خدای یگانه و خوار شمردن لذت های گذرای دنیا و رهایی از حصار تنگ خودخواهی، تکبر و اطاعت به اوامر خداوند است.

تبیین زندگی توحید محور

در منابع دینی، بر اساس شواهد بسیاری، محور دعوت پیامبران الهی علیهم السلام در طول تاریخ، توحید بوده است و همه آموزه های آنان به همین اصل بنیادین باز می گردد. این توحید و یگانه پرستی، در زندگی نامه ابراهیم خلیل موج می زند و در عید قربان، آن هنگام که اسماعیل را به قربانگاه می برد، به اوج می رسد. توحید عبارت است از اعتقاد به آنکه خداوند عالم، یگانه ای است که ترکیبی از اجزا و صفات در او راه ندارد؛ زیرا وجود هر مرکبی، نیاز به اجزا و ترکیب کننده آن اجزا دارد، و وجود نیازمند، محال است بخشنده وجود به خود و به غیر باشد و البته در خداوندی و صفات نیز شریک ندارد.

از آن دسته از آیات قرآن مجید که هدف بعثت انبیا علیهم السلام را بیان می کنند، این نکته به خوبی به دست می آید که روح دعوت انبیا علیهم السلام، اسلام ـ یعنی تسلیم بودن در برابر خدا ـ بوده است.(برای نمونه نک: هود: ۲۵ و ۲۶، ۵۰، ۶۰، ۸۴؛ انبیاء: ۲۵)

هدف رسالت و بعثت پیامبران، در نظر شهید مطهری نیز دو چیز بوده است: دعوت به توحید نظری و عملی فردی و اقامه قسط و عدل در جامعه ـ یعنی برقرار ساختن توحید عملی اجتماعی. این دو هدف، در حقیقت به یک چیز ـ یعنی همان توحید ـ برمی گردد.۴ قرآن با همه گسترش و جزئیاتش، بر یک اصل مهم مبتنی است که بنیان دین بر آن قرار گرفته و آن «توحید» است.

در نهج البلاغه نیز هدف از بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به صراحت بیان شده است: «خداوند، محمد صلی الله علیه و آله را مبعوث کرد تا بندگانش را از بندگی بت ها خارج سازد و به پرستش خدا بکشاند.» در خطبه یکم نیز چنین آمده است: «از فرزندان آدم علیه السلام پیامبرانی برگزید… تا عهد و پیمان فطرت را به یاد بندگان آورند.» با توجه به آیه ۳۰ سوره روم که فطرت انسان را سرشته به پذیرش ربوبیت خداوند می داند، یادآوری پیمان فطرت، همان دعوت به پرستش خداوند است. بنابراین، ریشه همه گرفتاری های بشر و نابسامانی های او، از نظر خداوند، تنها یک چیز و آن، فاصله گرفتن از توحید در عقیده و عمل و به بیان دیگر، همان شرک بوده است.

پاسخ به دعوت انبیا علیهم السلام پای بندی به توحید است و پای بندی انسان به توحید، درجه ها و مرتبه هایی دارد که در توحید عبادی به حد کمال می رسد; زیرا توحید عبادی باید عقیده به وحدانیت خداوند (توحید اعتقادی) باشد، ولی توحید اعتقادی، لازم نیست همراه عبادت موحدانه باشد.

درجه نهایی پرستش، رسیدن به حقیقت عبودیت است که در آن مرحله، انسان به «بنده محض» در برابر معبود تبدیل می شود و هیچ مالکیت و تدبیری برای خود قائل نیست و کارهای او یک سره در مسیر خواسته های معبود قرار می گیرد، چنان که در عید قربان، درجه نهایی پرستش ابراهیم به نمایش گذاشته می شود. اکنون آیات توحید را از قرآن بازگو می کنیم تا نخست بدانیم توحید چیست و این حقیقت یگانه، چه چیزی است که به طور کامل در وجود حضرت ابراهیم علیه السلام وارد شد و در رفتار و اعمال او به بهترین شکل بروز یافت.

اعمال عید قربان:

اعمال شب و روز عید قربان + دانلود دعای ندبه، تکبیرات و آداب - ایمنا

پاسخ دادن