مفهوم اضافه‌بار اطلاعاتی به زبان ساده

به نظر می‌رسد سیل اطلاعاتی که روزانه افراد را به باتلاق می‌کشاند، بیش از سودآوری، ضرر ایجاد می‌کند و این موضوع ناراحت‌کننده تنها مربوط به ورودی پیام‌های الکترونیکی و تشکیل ارتباط‌های بسیار ساده (RSS) نیست.

تهران – اقتصادبرتر – ۳۰ خرداد ۱۴۰۰

به گزارش #اقتصادبرتر، اصطلاح اضافه‌بار اطلاعاتی اولین‌بار به وسیله برترام کراس در کالج هانتر آمریکا و در پی تحقیقاتش با عنوان «مدیریت سازمان‌ها» مطرح شد. ولی توسط آلوین تافلر نویسنده و آینده‌پژوه آمریکایی در سال ۱۹۷۰ معروف شد. آلوین تافلر در کتابش با عنوان «شوک آینده» پیش‌بینی کرده بود تولید و گسترش روز‌افزون اطلاعات در نهایت به ایجاد آسیب‌هایی در زندگی کاری و اجتماعی افراد منجر خواهد شد. با توجه به عصر اطلاعات، تحقیقات اضافه‌بار اطلاعات در زمینه‌های جدید به عنوان مثال، رسانه‌های اجتماعی، کارهای مجازی و در بسیاری از زمینه‌های تحقیق در مدیریت بازرگانی با انواع روش‌ها و موضوعات به سرعت در حال رشد است. اما با نگاهی به ادبیات موضوع می‌توان متوجه شد که پس از اوج تحقیقات در این زمینه در دهه ۹۰ و در نهایت تحقیقات آقای منگیس و اپلر در سال ۲۰۰۴ هنوز هیچ مطالعه‌ای بر ارائه یک بررسی جامع و گسترده در مورد اضافه‌بار اطلاعات متمرکز نشده است.

به نظر می‌رسد سیل اطلاعاتی که روزانه افراد را به باتلاق می‌کشاند، بیش از سودآوری، ضرر ایجاد می‌کند و این موضوع ناراحت‌کننده تنها مربوط به ورودی پیام‌های الکترونیکی و تشکیل ارتباط‌های بسیار ساده (RSS) نیست. همچنین اقیانوس وسیعی از اطلاعات است که فرد احساس می‌کند برای ادامه کار خود مجبور به بیرون رفتن و جست‌وجوی فراتر آن است. تحقیقات فعلی حاکی از آن است که حجم زیاد اطلاعات موجود و وقفه در کار افراد می‌تواند نه‌تنها بر رفاه شخصی بلکه بر تصمیم‌گیری، نوآوری و بهره‌وری تاثیر منفی بگذارد.

جوزف راف در مقاله‌ای با عنوان «اضافه‌بار اطلاعات: علل، علائم و راه‌حل‌ها»، برای آزمایشگاه نوآوری‌های یادگیری دانشگاه تحصیلات تکمیلی هاروارد می‌گوید: «ما آنقدر با داده‌ها بمباران شده‌ایم که درگیر اضافه‌بار اطلاعاتی هستیم.» بر این اساس، می‌توان گفت اضافه‌بار اطلاعات زمانی است که توانایی ما در پردازش اطلاعات از حد مجاز خود عبور کرده و تلاش‌های بیشتر برای پردازش اطلاعات یا تصمیم‌گیری دقیق از مازاد اطلاعات، به اضافه‌بار اطلاعات منجر می‌شود. دکتر راف اشاره می‌کند که اضافه‌بار اطلاعات در توانایی ما در یادگیری و مشارکت در حل مساله خلاقانه اختلال ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، سرمایه‌گذاران خطرپذیر با اطلاعات بیش از حد نمی‌توانند تنظیمات دقیقی در روند ارزیابی خود انجام دهند و در نتیجه این امر، فرآیند یادگیری آنها را با اخلال همراه می‌کند. «هنگامی که ظرفیت فراتر رود، اطلاعات اضافی به نویز تبدیل شده و باعث کاهش پردازش اطلاعات و کیفیت تصمیم‌گیری می‌شوند. در واقع داشتن اطلاعات بیش از حد، همان شرایطی است که گویا هیچ «حالت کافی بودنی» وجود ندارد.» او همچنین بیان می‌کند که همان‌طور که انتظار می‌رود، با اطلاعات کم یا نبود اطلاعات، افراد داده‌های کمی داشته یا چیزی برای پردازش ندارند و در نتیجه تصمیمات نادرستی می‌گیرند. با این حال، پس از دستیابی به یک مرحله خاص، همان‌طور که در نمودار بار اطلاعاتی مشاهده می‌شود، تصمیم‌گیرنده اطلاعاتِ بیشتری از آنچه می‌تواند پردازش کند، کسب کرده و اضافه‌بار اطلاعاتی رخ می‌دهد و در نتیجه توانایی تصمیم‌گیری کاهش می‌یابد. هرگونه اطلاعات دریافت‌شده فراتر از آن مرحله پردازش نخواهد شد و ممکن است به سردرگمی بینجامد و بر توانایی فرد در تعیین اولویت‌ها و همچنین در به خاطر سپردن اطلاعات قبلی تاثیر منفی بگذارد.

اضافه‌بار اطلاعاتی پدیده واقعی عصر حاضر است، پدیده‌ای که باعث تاخیر یا اختلال بسیاری از تصمیم‌گیری‌های مهم افراد می‌شود چراکه فرد احساس می‌کند اطلاعات زیادی دارد و باید از همه آنها استفاده کند. با توجه به اجتناب‌ناپذیری مواجهه با اطلاعات زیاد، باید در پی راهکار مدیریتی و سازماندهی آن بود و صرفاً اطلاعات زیاد در محیط نمی‌تواند باعث افزایش بهره‌وری شود.

*تجارت فردا

پاسخ دادن