۲۰۱۸، سالی پر چالش برای نفت

بازار جهانی نفت اولین روز کاری سال ۲۰۱۸ را در اوج آغاز کرد. این شروع قدرتمند از ژانویه ۲۰۱۴ به این سو بی‌سابقه بوده است زیرا هر دو نفت شاخص بازار معاملات روز گذشته را با قیمت بیش از ۶۰ دلار در هر بشکه کلید زدند.

تهران – اقتصاد برتر – ۱۳ دی ۹۶

بازار نفت برای اولین بار از سال ۲۰۱۵ به بالای ۶۵ دلار به ازای هربشکه افزایش یافت. تمدید توافق کاهش تولید و نمایان شدن تاثیرگذاری آن بر بازار، مهم ترین عامل رالی اخیر نفت بود.در حال حاضر چشم انداز بازار نفت برای سال آینده مبهم است. چراکه از یکسو پیش بینی می شود که عرضه (به لطف صنعت شیل آمریکا) باافزایش همراه شود، از سوی دیگر نیز اتحاد اوپک و روسیه ممکن است متزلزل گردد. چراکه بزرگ ترین تولیدکننده نفت جهان (روسیه) به دنبال بازگشت تولید خود به روال سابق است.در ادامه پنج عاملی که می توانند در سال آینده میلادی بر بازار تاثیرگذارند را ارائه می دهیم.

در این تحلیل به بررسی ۵ عامل موثر بر بازار نفت در سال ۲۰۱۸ می پردازیم.

۱ – سیستم خط لوله فورتیز:

تعطیلی این خطوط لوله که ۴۰ درصد از نفت و گاز تولیدی دریای شمال انگلیس را منتقل می کند، عرضه جهانی را به میزان ۴۰۰ هزار
بشکه در روز کاهش می دهد و اپراتورها را مجبور کرده است که تولید رابه ۸۵ میدان نفتی محدود کنند.

اگرچه انگلیس تولیدکننده نسبتا کوچکی در سطح جهانی به حساب می آید، اما کاهش ۴۰۰ هزار بشکه ای عرضه روزانه، تقریبا معادل میزانی
است که عربستان سعودی (بزرگ ترین صادرکننده جهان) طبق توافق صورت گرفته متعهد به کاهش آن است. نفت برنت نیز که از اختلالات
عرضه در این منطقه تاثیر می پذیرد، به سرعت به این موضوع واکنش نشان داد. تمام نگاه ها بر شرکت Ineos دوخته شده تا ببینند این این شرکت چقدر سریع می تواند این خطوط لوله را که دچار نشتی شده است را تعمیر کند. درصورتیکه این خطوط سریع تر از انتظارها به فعالیت خود بازگردند، قیمت ها ممکن است با کاهش همراه شود.

۲ -تقاضا:

نرخ رشد تقاضا عامل مهمی برای بازار نفت در قیمت ۶۵ دلاری به ازای هر بشکه است. در سه سال گذشته (از زمانیکه بهای نفت از بیش از
۱۰۰ دلار سقوط کرد)، تقاضا در پی واکنش مصرف کنندگان به قیمت های پایین، با افزایش همراه گردید. رشد اقتصادی گسترده پس ازبحران مالی نیز به رشد تقاضا کمک کرد.
تقاضا برای نفت از سال ۲۰۱۴ به طور متوسط ۵٫۱ میلیون بشکه درروز افزایش داشته (در مقایسه با کم تر از یک میلیون بشکه زمانی که
بهای نفت بالاتر از ۱۰۰ دلار بود). اما افزایش قیمت به ایجاد تردیدهایی انجامیده است که آیا رشد اقتصادی قوی برای رشد تقاضا با سرعت کنونی کافی خواهد بود؟

این موضوع یک عامل مهم است چراکه اوپک و روسیه در تلاش هستند ذخایر نفت خام را که به علت مازاد عرضه دراواسط سال ۲۰۱۴ افزایش قابل توجهی یافته بود، کاهش دهند.

۳ -استراتژی خروج از توافق:

روسیه در نشسست ماه گذشته سازمان کشورهای صادرکننده نفت دروین، بر روی ایجاد دستورالعملی برای زمان پایان دادن به توافق
پافشاری کرد. اگرچه عربستان سعودی اعلام کرد که هنوز زود است که مذاکرات در مورد استراتژی خروج از توافق را آغاز کنیم. با این حال، درروزهای اخیر وزرای کشورهای حوزه خلیج فارس (که از متحدان عربستان به شمار می آیند) ابراز داشتند که حتی در صورتیکه کاهش تولید برای مدت طولانی تری ادامه یابد، کشورهای تولیدکننده درنشست رسمی ماه ژوئن، برنامه خروج از محدودیت کاهش تولید را
اعلام خواهند کرد.


سهیل المزروعی (وزیر انرژی امارات متحده) در این رابطه اعلام کرد که این امر بدین معنا نیست که ما در ماه ژوئن از توافق خارج خواهیم شد،بلکه به معنای آن است که ما یک استراتژی خروج داریم.نمایندگان اوپک اذعان داشته اند که این موضوع به صورت محرمانه مورد مذاکره قرار خواهد گرفت، چراکه آن ها نمی خواهند با بازگشت سریع تولید خود بازار را شوکه کنند. گفتنی است معامله گران درحال رصد
اظهارات مقامات عربستان سعودی و روسیه هستند، چراکه می دانند این کشورها دارای ذخایر زیادی هستند که می توانند به سرعت به بازار
بازگردند.

۴-ونزوئلا: 

تولید نفت ونزوئلا (یکی از بنیان گذاران اوپک) در پی کشمکش این کشور با بحران مالی و سیاسی به شدت کاهش یافته است و باعث شده است که بسیاری از تحلیلگران این امر را به عنوان ریسکی بزرگ برای عرضه در سال آینده در نظر بگیرند. تولید ونزوئلا از ۵٫۲میلیون بشکه در روز در ابتدای سال ۲۰۱۶ به ۸٫۱ میلیون بشکه کاهش یافته است، که به مراتب پایین تر از سهمیه تعیین شده برای این کشور (طبق برنامه محدودیت تولید اوپک) است.

۵- عرضه تولیدکنندگان غیر اوپک:

رشد عرضه تولیدکنندگان غیر اوپک (به خصوص نفت شیل آمریکا)،همچنان بزرگ ترین علامت سوال برای معامله گران در سال ۲۰۱۸است. برآوردها از رشد تولید نفت شیل (به عنوان منبعی نسبتاجدید) در قیمت ۶۵ دلاری به ازای هر بشکه، از ۵۰۰ هزار تا بیش از یک میلیون بشکه در روز متغیر است. همچنین مقیاس بزرگی ازپروژه های نفتی در برزیل و کانادا که در دوران نفت ۱۰۰ دلاری آغاز شدند، سرانجام در حال راه اندازی هستند. این امر می تواندمنبع جدیدی از عرضه را روانه بازار کند که می تواند مجموعا به۵۰۰ هزار بشکه در روز برسد.

پاسخ دادن