خلاء فرهنگی، عامل تصادفات جاده ‏ای

اکرم صدیقی-سردبیر سایت – گزارش مسئولان مختلف در کشور حاکی است در ایام تعطیلات سال نو قریب به 15 هزار نفر در تصادفات جاده‏ای جان خود را از دست دادند . در سال 1396 نیز تصادفات جاده 17 هزار قربانی گرفت.  

تهران- اقتصاد برتر- 20 فروردین 97

آمار قربانیان تصادفات جاده‏ای تکان دهنده و در حد یک فاجعه انسانی است اما این پدیده برای ما امری عادی شده است که هر سال در پایان تعطیلات، خبر قربانیان تصادفات را مرور کنیم، عده ‏ای داغدار شوند، آهی بکشیم و ابراز تاسف کنیم، مسئولان هم تکرار کنند که عامل تصادفات، خودرو سازان، نقص مهندسی جاده ‏ها، ترافیک سنگین و عامل انسانی، خستگی و خواب آلودگی و …. بوده است و بس و دوباره روز از نو و روزی از نو و سالی دیگر !

هر سال ابتدای سال رانندگان را تهدید می‏کنیم، شمار دوربین‏ ها را افزایش می‏دهیم، بر میزان مبلغ جرایم می‏ افزاییم اما باز هم اثر فوق ‏العاده ای بر آمار تصادفات ندارد.

همه این تحولات و آمار تلفات جاده‏ای نشان می‏دهد اشکال از جای دیگری است که برنامه‏های مختلف دستگاه‏ ها تاثیری در کاهش تلفات جاده‏ای ندارد.

باور نویسنده این است که مهم‏ترین عنصر برای کاهش تصادفات جاده‏ای فرهنگ‏ سازی است .

امسال که در تعطیلات سال نو چند روزی به شمال کشور (مازندران) رفته بودم در طول راه شاهد صحنه‏ هایی از رانندگی بودم که تاسف بار بود و چند بار تصمیم گرفتم برگردم اما چون مهمان بودم رنج راه را به جان خریدم و ادامه دادم .

در طول راه بارها شاهد رانندگی افرادی بودم که در ترافیک سنگین با سرعت به شانه خاکی جاده می‏زدند و یا در باریکه راه‏ها با انحراف 180 درجه ریسک خطر را به جان می‏خریدند و با سرعت غیر مجاز سبقت‏ های پر ریسک می‏ گرفتند که فریاد سایر رانندگان را در می ‏آوردند.

نکته دیگر اینکه در طول راه گاهی شاهد بودم از داخل یک خودرو شاسی بلند شیک ومدل بالا که بیش از 200 میلیون تومان ارزش داشت به یکباره یک پاکت حاوی آشغال میوه و تخمه به بیرون از ماشین پرت می‏شد!

فرض کنیم وضعیت خراب مهندسی جاده ‏های ما قابل اصلاح نیست که سابقه چندین ساله احداث جاده ‏های شمال نشان داده واقعا اینگونه است و در کوتاه مدت نباید منتظر رفع نقایص مهندسی جاده باشیم و فرض کنیم کیفیت خودروها نیز فعلا قابل بهبود نیست و وضعیت همین است! ترافیک هم که دست یک یا دو نفر نیست و مردم ما عادت کرده اند تا 2 یا 3 روز تعطیلی می ‏بینند همه راهی جاده‏ های شمال می ‏شوند. آیا در چنین شرایطی رعایت مقررات و رانندگی صحیح و صبورانه راننده نمی‏تواند بر همه این مشکلات غلبه کند؟ و جلوی تصادفات را بگیرد؟

به عقیده نویسنده ما پیش از رفع عیوب مهندسی جاده، بهبود کیفیت خودرو، کاهش ترافیک و … نیاز به فرهنگ سازی داریم! رانندگان ما فرهنگ رانندگی صحیح و رعایت حقوق دیگران را هنوز یاد نگرفته اند . ما هیچ برنامه و بودجه‏ای برای فرهنگ سازی رانندگی نداریم . فرهنگ سازی در کشورما متولی و سازمان واحدی ندارد! همه ادعای فرهنگ و فرهنگ غنی داریم اما هیچکس حاضر نیست مسئولیت فرهنگ سازی را بپذیرد.

بدون فرهنگ رانندگی با بهترین خودرو، بهترین جاده و چندین برابر نیروی پلیس هم نمی‏توانیم آمار تلفات جاده‏ای را کاهش دهیم و محیط زیست را سالم کنیم .

اگر فرهنگ رانندگی ایجاد کنیم در هر شرایطی راننده می ‏تواند با رعایت قانون و حقوق دیگران از انجام خلاف در رانندگی خودداری کند و حریم خود را نگه دارد. قطعا در چنین شرایطی تلفات تصادفات هم کاهش خواهد یافت. پس اول متولی فرهنگ سازی را مشخص کنیم و سپس برنامه ‏ای را برای رانندگی تهیه و اجرا کنیم، امید است موثر باشد .

پاسخ دادن