مهمانی هاى کارى

یکى از موثرترین روش‏هاى تعامل در یک بخش از اقتصاد، مهمانى یا همایش‏هاى غیر رسمى اقتصادى است. این نشست با عبارت رایج «فوروم» در بین سرمایه‏ داران معروف شده است.

تهران- اقتصاد برتر- 29 شهریور 96

هر کشور یا موسسه سعى دارد با برنامه ‏ریزى این مهمانی ‏ها یا با شرکت در آنها بخشى از اقتصاد خود را به حرکت بی اندازد.

اما چرا یک مهمانى یا تلفیقى از سخنرانى و پذیرایى مى‏ تواند براى بخشى از اقتصاد ارزشمند باشد. دلیل اصلى آن، صحبت‏هاى دو نفره یا چند نفره‏اى است که در حین دید و بازدید، بین سران شرکت‏ها یا کشورها صورت می‏گیرد. مذاکراتى اگرچه کوتاه، اما راه گشاست. از مهم‏ترین این مهمانی ‏هاى کارى مى‏ توان به «نشست داووس» در سوئیس اشاره کرد. نشستى که در هفته‏ اى که برگزار می ‏گردد، سرى مهمانی ‏ها یا فوروم‏ هاى کوچک و بزرگ در کنارش با اختصاصى سازى حوزه‏ هاى اقتصادى باعث مى‏شود، آینده اقتصادى سال جارى تقریبا نمایان گردد.

جدیدا مقامات ایران نیز به یکى از پایه‏ هاى ثابت این مهمانی ‏ها مبدل شده‏اند. ایران با توجه به بازگشایى بازارهاى اروپایى بعد از تحریم‏ هاى هسته ‏اى خیلى ذوق جذب سرمایه خارجى را دارد تا با زیرکى بتواند تحریم‏هاى دیگر آمریکا را نیز به نوعى از اروپا جدا کند. این فوروم‏هاى اقتصادى سیاسى با پذیرایى‏هاى سبک و بدون استقرار قصد دارند مهمانان را سرپا نگه دارند و آنها را در میز خاصى مستقر نکنند. با این روش میهمانان که اکثرا سران کشور یا هیأت مدیره یا مدیرعامل ابر شرکت‏ها در دنیا هستند، با خوردن و آشامیدن و حرکت در بین گروه‏هاى مختلف، خوش و بش‏ها و اکثرا مذاکراتى کوتاه فضاى این مهمانى را گرم می ‏کنند. فوروم‏هاى شبیه داووس در سطح دنیا کم نیستند و ارزش این فوروم‏ها که گاهی با همایش همراه‏ند و بعد مهمانى و برخى اوقات فقط مهمانى را در بر می‏گیرند به مدعوین است. اگر نشستى مدعوین شاخص داشته باشد موفق است، در غیر این صورت فقط منابع مالى هدر رفته بر جاى می گذارند.

از نشست‏هاى مشابه مى‏توان به «نشست بوااو» (Boao) در چین اشاره کرد. از آن به عنوان داووس آسیا نیز یاد مى‏ شود که در استان «هاینان»، چین برگزار می گردد. شرکت در این نشست‏ها براى عموم آزاد نیست و لیست مدعوین بسیار خاص و دست چین شده انتخاب می ‏شود. کشورهاى مختلف نیز سعى دارند براى جذب سرمایه ‏گذار خارجى نشست‏هاى مشابهى را تدارک ببینند. اما این نشست‏ ها یا همایش‏ هایى که سالانه بودجه گزافى از ایران را بدون کوچک‏ترین بازخورد هدر می دهند آن چنان رصد نمی ‏شوند. ایران چندین بار سعى داشته مهمانی هایى از این نظیر را در اروپا تدارک ببیند که با مشکلات عدیده ‏اى مواجه شدند. به نظر شما آیا جمع کردن سران بخش خصوصى و دولتى در ایران نیز می تواند نتیجه مثبتى را براى اقتصاد در بر گیرد؟

*امیرحسین خادم المله- جانشین مدیر مسئول

پاسخ دادن