هزینه ۳۰ میلیارد تومانی داروی«HIV»

محسن غلامی- نخستین مورد گزارش و ثبت شده ابتلا به «ایدز» در ایران به سال ۶۶ و در مورد یک کودک ۶ ساله مبتلا به بیماری هموفیلی برمی گردد که این ویروس را از فرآورده‌های خونی آلوده دریافت کرده بود.

تهران – اقتصادبرتر ۱۹ اسفند ۹۵:

امروز نیز حدود ۳ دهه از مشاهده نخستین مورد ابتلا به «HIV» درکشور می‌گذرد در این۳ دهه هر چه شناخت جامعه از این پدیده بیشتر می شود هم‌زمان بر تعداد مبتلایان به آن نیز افزوده می شود، تا حدی که سازمان ملل متحد تعهد بیشتر کشورهای جهان برای تقویت پاسخ در برابر ایدز را خواستار شد. ویروس «اچ آی وی» پس از ورود به بدن به داخل گلبول‌های سفید خون رفته و تا مدت‌های مدیدی هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند، بتدریج ویروس شروع به تکثیر کرده و موجب کاهش کارایی گلبول سفید می‌شود که در این وضعیت سیستم ایمنی بدن تحلیل می‌رود و توان مقابله در برابر سایر عفونت‌ها و بیماری‌ها را از دست می‌دهد و نهایتا فرد در تابلوی یک بیماری عفونی یا سرطان و غیره از بین خواهد رفت. این بیماری از راه تماس جنسی مشکوک، انتقال از مادر به کودک، تزریق خون و فرآورده‌های خونی آلوده، تزریق با سرنگ آلوده و استفاده از وسایل تیز و برنده غیر استریل به دیگران منتقل می‌شود و هیچ گونه خطر انتقال از طریق نیش حشرات، خوردن و آشامیدن و استفاده از ظروف مشترک، راه تنفس، تماس معمولی با دست دادن و روبوسی کردن، استخر و حمام، استفاده از وسایل عمومی مانند تلفن همراه و اشک و بزاق وجود ندارد. بر این اساس فرد آلوده بدون آنکه خطری برای سایر افراد ایجاد کند می تواند یک زندگی اجتماعی عادی داشته باشد و هیچ گونه نیازی به جداسازی و قرنطینه کردن وی وجود ندارد.
انگ، تبعیض و ترس؛ شایع‌ترین نگرانی
نگرش مردم جوامع مختلف نسبت به افراد آلوده به اچ‌آی‌وی (ایدز) متفاوت است اما در بسیاری موارد این نگرش‌ها منفی بوده و با تبعیض همراه است. بطور کلی نوع نگرش نسبت به افراد فوق به میزان مقبولیت اجتماعی راه انتقال بیماری در جامعه وابسته است. ترس از انگ، تبعیض، احساس اضطراب، ناامیدی، افسردگی، استرس، کیفیت زندگی پایین‌تر از جمله مشکلاتی است که متعاقب ابتلای به بیماری در افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی دیده می‌شود. شاهد بر این گفتار نوع برخورد با مبتلایان در خانواده، اطرافیان، بیمارستان‌ها، مطب‌ها، محل کار، آموزشگاه‌ها و البته مهم‌تر از همه در ذهن ماست، شاید ما افراد محتاطی نباشیم اما اگر با یک فرد مبتلا به HIV مواجه شویم به محتاط‌‌ترین فرد روی زمین تبدیل می‌شویم و این از فکر نادرست ما ناشی می‌شود.
«شریفه» ۳۲ ساله که هنوز در شوک بیماری ایدز خود قرار دارد برای تشکیل پرونده و دریافت درمان ایدز به بیمارستان امام خمینی آمده بود. چهره بسیار جدی او موجب شد محتاط تر باشم وقتی نزدیک تر شدم تصوراتم تغییر کرد و خیلی راحت باب صحبت را باز و خود را معرفی کرد. می‌گوید: حدود ۶ ماهی است که متوجه بیماری خود شدم اوایل زیر بار این مشکل نمی رفتم اما بعد از مدتی با مشاوره ای که پزشکان بیمارستان ارائه دادند توانستم این بیماری را به عنوان یک واقعیت بپذیرم و با این وضعیت کنار بیایم و امروز اولین دوره داروهای HIV را دریافت می کنم.
وی در خصوص نحوه ابتلا به بیماری خود می گوید: من به خاطر هپاتیت آزمایش دادم و وقتی برای گرفتن جواب رفتم، گفتند جواب آزمایشم مشکوک است و من را فرستادند انتقال خون تا دوباره آزمایشم را تکرار کنم. منتظر جواب آزمایش بودم، من را صدا کردند و گفتند مشاور می خواهد با شما صحبت کند. مشاور هم به من گفت اچ آی وی مثبت هستم و باید برای درمان و گرفتن دارو و بقیه کارها به بیمارستان امام مراجعه کنم. البته اوایل به جواب آزمایش اعتماد نکردم برای همین برای انجام آزمایش مجدد به بیمارستان امام مراجعه کردم بعد از ۲ ساعت مجدد جواب آزمایش نشان داد که به این ویروس لعنتی مبتلا هستم.
افراد مبتلا به ایدز به شدت شکننده هستند و اندکی رفتار نامناسب باعث پایین آمدن طول عمر و امید به زندگی آنها می‌شود. بنابراین نحوه برخورد با یک بیمار مبتلا به HIV در پذیرش بیماری و حفظ اعتماد به نفس آنها اهمیت بسیار زیادی دارد.
وحشتی که از هر دردی، دردآورتر است
این بیمار مبتلا به ویروس HIV ، درد انگ اجتماعی را بسیار دردناک تر از بیماری می‌داند و ادامه می‌دهد: در طول این ۶ ماه که متوجه بیماری خود شدم تمام دنیا برای من تیره و تار شد هر لحظه آرزوی مرگ را داشتم حتی چندین بار تصمیم به خودکشی گرفتم که البته جسارت این کار را هم نداشتم. در طول این مدت بیش از اینکه از بیماری آزار ببینم از واکنش خانواده، دوستان،‌ آشنایان و سایر اطرافیانم وحشت داشتم هنوز جرات بیان این موضوع را حتی به مادرم هم ندارم و فکر می‌کنم این یکی از رازهای زندگی من تا پایان عمر باقی بماند.
ایدز میراث یک ازدواج ناموفق
شریفه در خصوص نحوه ابتلای خود به ویروس اچ آی وی، می گوید: دقیقا نمی‌دانم چگونه به این بیماری مبتلا شدم. من شنیدم از طریق دندانپزشکی، آرایشگرها و غیره نیز این ویروس منتقل می‌شود با این وجود احتمال می‌دهم از طریق همسرم که کمتر از یکسال است از همدیگر جدا شدیم این ویروس منتقل شده چرا که همسر سابق من رفتارهای پرخطر و خارج چارچوب زیاد داشت و یکی از دلایل جدایی ما نیز همین موضوع بوده است.
او می گوید: متأسفانه اکثر مردم سعی می‌کنند با یک بیمار مبتلا به HIV مراوده نکنند و یا در محل کار ممکن است رفتار خوبی با این افراد صورت نگیرد در حالی که پزشکان و مشاوران اولین نکته‌ای که تاکید می کنند این است که مراودات معمول روزمره هیچ نقشی در انتقال این بیماری ندارد.
غم انگیزترین وجه زندگی
قسمت غم‌انگیزتر زندگی شریفه زمانی است که دو بحران طلاق و بیماری را باید با همدیگر پشت سربگذارد اما غم‌انگیزتر از همه محرومیت او از حقوقی است که هر فردی باید از آن برخوردار باشد به طوری که می گوید: در جامعه ما ایدز فقط درد جسمی ندارد بلکه درد آن اجتماعی است ترس این بیماری مثل خوره ای می ماند که از درون انسان را نابود می کند خیلی سوزناک است که نتوانی غم وغصه دلت را با عزیزترین فرد زندگی هم در میان بگذاری و مجبور هستی تا پایان عمر تنها و تنها زندگی کنی.
شغلی که برای ایدزی‌ها یک آرزو است
شریفه که داشتن شغل ثابت و با امنیت بالا را از مهم ترین خواسته های خود می داند، می گوید: تا مقطع لیسانس تحصیل کردم چندین جا نیز به صورت پراکنده کار کردم اما همیشه دنبال کار ثابت با امنیت بالا بودم که به نظر می‌آید با این شرایط که ایجاد شده هیچ وقت نتوانم شغل خوبی بدست آورم چرا که انجام تست
اچ آی وی یکی از شرایط استخدام به شمار می رود و مطمئن هستم که هیچ سازمانی حاضر به استخدام ما نخواهد شد.
با ایدز می‌توان زندگی کرد، تشکیل خانواده داد، حتی اگر داروها مصرف شود می‌توان بچه‌دار شد. ایدز درمان ندارد اما می‌توان به زندگی ادامه داد. حتی اگر زن و شوهر مبتلا باشند باز هم می‌توان بچه سالم داشت. فقط نباید زایمان طبیعی باشد. فقط نباید کودک شیر مادر بخورد.
بدترین خاطره
او در خصوص بدترین خاطره از برخورد دیگران با او می‌گوید: پیش یک دکتر متخصص رفته بودم. مشکل تنفسی داشتم. داشت معاینه می‌کرد و با گوشی به صدای نفس کشیدنم گوش می‌داد. فکر کردم پزشک باید از وضعیت بیمارش اطلاع درستی داشته باشد. گفتم که ایدز دارم. وحشت کرد و داد زد که شماها برای چی دنبال درمان هستید؟ شما که جامعه را آلوده می‌کنید همان که بمیرید بهتر است. این بدترین خاطره برای من است و انتظار نداشتم پزشک که باید محرم هر بیمار باشد و بتوانیم راحت اطلاعات خودمان را در اختیار آنها قرار بدهیم این نوع برخوردها را با ما داشته باشند.
هزینه ۳۰ میلیارد تومانی دولت برای تامین داروی بیماران ایدز
«رسول دیناروند»رئیس سازمان غذا و دارو گفت: دولت هر سال حدود ۳۰ میلیارد تومان برای تامین داروهای مورد نیاز افراد مبتلا به ویروس ایدز و بیماران آن هزینه می‌کند و تمام داروهای این بیماران رایگان است. دولت هر سال داروهای مورد نیاز افراد مبتلا به ویروس ایدز را خریداری و تامین می‌کند و از طریق شبکه بهداشتی کشور به صورت رایگان بین افراد مبتلا توزیع می‌شود. دیناروند افزود: افراد مبتلا به ویروس ایدز هیچ مشکلی برای تامین دارو ندارند و دولت هر سال حدود ۳۰ میلیارد تومان برای تامین داروهای مورد نیاز این افراد هزینه می کند، البته در گذشته بخشی از این هزینه از طریق کمک‌های بین‌المللی تامین می شد. داروهای مختلفی برای افراد مبتلا به ویروس ایدز وجود دارد که اکثر آنها در ایران وارداتی است، البته چند قلم آن در کشور تولید می‌شود و در مواردی که داروی تولید داخل وجود دارد، خرید خارجی انجام نمی‌شود.

*اقتصادبرتر

پاسخ دادن